Recensie

Stardust (2007)

Een klassiek sprookje maar dan omgedraaid.

door Thijs Witty om 00:21 in RECENSIES
Stardust poster
Regie: Matthew Vaughn | Cast: Charlie Cox (Tristan), Claire Danes (Yvaine), Michelle Pfeiffer (Lamia) e.v.a. | Speelduur: 130 minuten | Jaar: 2007

Vol cynisme en in de veronderstelling dat Stardust wederom een allegaartje zou worden dat onder de fantasynoemer het genre weer eens goed zou gaan verkrachten met een gebrek aan vindingrijkheid, was ik al na vijf minuten om. Stardust verbaasde en verraste tot de laatste minuut en mag de boeken in gaan als de redder van het genre in het post-Lord of the Ringstijdperk.

Ian McKellen levert tijdens de begintitels een gezellige voice-over af met hier en daar Gandalfiaanse trekken. Hij maakt onmiddellijk iets goed duidelijk: Stardust is geen formulefilm waarin pratende marmotten als comic relief dienen of de held als Messias wordt vereerd. Het genre zelf wordt ditmaal op de hak genomen en een betere insteek dan dit door de ‘Lord of fantasy’ zelve te laten proclameren is er eigenlijk niet. Deze prettig cynische toon blijft hangen wanneer in een de korte proloog die volgt de wereld van Stardust uitgelegd wordt: er is zoiets als de ‘normale’ wereld, waarin door meisjes uit Parijs de cancan wordt gedanst, en zoiets van ‘de andere kant van de muur’, waar prinsessen door heksen gevangen worden gehouden en luchtpiraten niets liever willen dan dansen met cancanballerina’s uit Parijs. Het object van begeerte is echter voor beide dimensies hetzelfde: een pas gevallen ster, in persona Yvaine, gespeeld door Claire Danes. Tristan, een onzekere jongeman uit een klein Engels dorpje is hopeloos verliefd op de bitchy Victoria (Sienna Miller die haar mediapersoonlijkheid speelt) en wil de gevallen ster voor haar vinden als huwelijkscadeau. In een koud paleis voorbij de muur broeden op datzelfde moment drie verlepte heksen op eenzelfde queeste de ster te vinden, aangezien dit wonderlijke schepsel hun bron van eeuwige jeugd is. Politiek getouwtrek en verschillende intermezzo’s zijn ook nog een integraal onderdeel van de film, maar behoeven verder geen uitleg, aangezien de uitwerking in de film al uitmuntend is.

Vliegende sterren en feminiene luchtpiraten: die lijken niet echt samen te gaan. Niks blijkt minder waar, want in Stardust is het combineren van genre-eigen elementen met totaal onverwachte ingrediënten tot een kunst verheven. In de openingssequentie worden de conventies al even goed onderuit gehaald, wanneer de kijker getrakteerd wordt op het meest vermakelijke Griekse koor ooit. Een vijftal blauwbloedige prinsen uit de fantasiedimensie levert als geesten – ze hebben elkaar over en weer van kant gemaakt in de hoop op de troon te belanden – commentaar op alles wat de revue passeert. Dit blijkt niet alleen een gouden vondst om de gaten in het overwegend episodische verhaal van de film mee te overbruggen, maar ook een zeldzaam vermakelijk ensemble op zich.

Een goed aangeklede cast is een van de sterke kanten van de film. Als de jonge protagonist Tristan doet de nieuwkomer Charlie Cox het uitmuntend. Hij beschikt over een charme die niet eens zozeer voortkomt uit zijn fysiek, maar eerder uit een onbevangenheid en oprecht plezier in een rol die ongetwijfeld erg veel concentratie vereiste. En daar valt dan voornamelijk een buitensporig gebruik van paardmennerij, zwaardvechterij en touwhangerij onder. Het centrale koppel is rond met de altijd fijne Claire Danes, die als gevallen ster letterlijk en figuurlijk straalt. De filmtitel zelf verwijst ook naar een Engelse betekenis van het woord, zoiets als sterrenmemorabilia. Er is geen pijn of moeite bespaard om een indrukwekkende ensemblecast van Hollywoodlegendes bij elkaar te brengen: Robert De Niro, Michelle Pfeiffer, Peter O’Toole: allen goed op hun plek en zelfs in de marge (O’Toole is hooguit drie minuten in beeld) indrukwekkend. Kortom: voor alleen de acteurs al is de film een genot om te zien.

Dat genot strekt zich echter over meerdere linies uit: het verhaal, gebaseerd op werk van Neil Gaiman en Charles Vess, is buitengewoon sterk, kent een hoog relativeringsgehalte en deelt venijnige steken uit naar vastgeroeste genreconventies. De interne logica is: ‘alles mag’, dus wordt zo’n beetje alles wat een fantasiewereld te bieden heeft uit de kast getrokken. Overdaad schaadt in het algemeen, maar voor Stardust draagt het alleen maar bij aan het kijkplezier. Omdat het bronmateriaal zo’n eigentijdse blik biedt op wat wij vandaag de dag onder amusement verstaan en voorgeschoteld krijgen, kan er tijdens elke scène, van een betoverd huis tot een spookachtig bos, met een frisse blik gekeken worden naar iets wat we eigenlijk al veel te vaak gezien hebben. Dat is bijzonder, en getuigt van de kwaliteiten van zowel het script als de visie van de getalenteerde Matthew Vaughn.

Stardust kan op talloze manieren gelezen worden, maar als allegorie voor de obsessie voor jeugdigheid in het huidige Hollywood klinkt de film het sterkst door. Pfeiffer, zelf een ongekende schoonheid van al ver in de veertig, neemt haar status als sekssymbool en rolmodel op de hak, maar ook De Niro’s onverwachte en voor een publieksfilm aardig gewaagde homoseksuele personage levert direct commentaar op alles wat Hollywood normaliter uitbuit of juist verzwijgt. Het is wellicht om deze reden dat de film ook niet echt is aangeslagen in Amerika. Het moeilijk op de markt te zetten concept van de film is in de uiteindelijke campagne nogal gladgestreken en in de trailers voor de film werd zelfs gesuggereerd dat het hier om een ordinair actiespektakel zou gaan! In Europa vindt Stardust hopelijk een wat opener publiek. Dat verdient het in ieder geval zeker.

Het gaat iets te ver om te zeggen dat de film een ware filmklassieker zal worden. Ondanks de lovende kritieken heeft de film het Amerikaanse publiek niet echt warm gemaakt en ondanks de originele insteek is de positie van de “introspectieve fantasyfilm” al ingenomen door Reiners Princess Bride. Deze topper uit de jaren tachtig is nog net ietsje beter, omdat hij een coherenter en daardoor toegankelijker verhaal te bieden had. Stardust vervult aan de andere kant wel een enorm positieve bijdrage aan de fantasymoeheid van de laatste jaren. Het inspiratieloze Chronicles of Narnia, het inmiddels zouteloze Harry Potteruniversum en het ronduit drakerige Eragon krijgen allemaal een opkalefater: dankzij Stardust is er nog hoop voor het genre! Er zijn echter donkere wolken op komst: het volgende deel van Narnia, The Seeker en misschien ook wel The Golden Compass. De wijze les die deze film in het bijzonder biedt is dat een fantasyfilm zichzelf niet te serieus moet nemen. En gezien het specifieke genre is dat niet eens zo’n heel onlogische gedachte.

29 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Geranimous

Avatar

Ik begin zo langzamerhand moe te worden van dat anti Disney gedoe hier op FT. Alle Disneyfilms worden afgezeken en de Disney/Pixar films zijn natuurlijk alleen de verdiensten van Pixar. Disney zou op sterven na dood zijn zonder Pixar (wat zeker voor FT standaarden een heel erg domme en ongefundeerde opmerking is) en in deze recensie weer 2 uithalen naar Narnia. En zeuren over een protagonist met Messias trekjes in een film gebaseerd op een overduidelijk religieus/crhistelijk getint boek door een Christelijke scrhijver die het bewust zo geschreven heeft is een beetje onzinnig lijkt mij.

geertvdheide

Avatar

De film lijkt me erg interessant, ik wil hem zo snel mogelijk zien.

Maar ik vind het ook een beetje jammer dat FT vaak tegen dingen aan schopt om enige dynamiek in de recensies aan te brengen. In dit geval door te beweren dat het hele fantasy-genre momenteel geen kwaliteit te bieden heeft, naast Stardust. De Harry Potter-films zijn bijvoorbeeld allemaal juist van hoge kwaliteit en zijn meer dan het kijken waard. Dus zo erg is het allemaal nog niet. Hoe dan ook, Stardust wil ik zeker zo snel mogelijk gaan kijken.

Bela

Avatar

geertvdheide "De Harry Potter-films zijn bijvoorbeeld allemaal juist van hoge kwaliteit en zijn meer dan het kijken waard. Dus zo erg is het allemaal nog niet."


Kwaliteit waarvan? Dat je de films persoonlijk leuk vindt, dat je het production design, de CGI en het camerawerk goed vindt, is allemaal erg aannemelijk, maar je gaat me toch niet vertellen dat de Harry potter films als films van hoge kwaliteit zijn, want dat zijn ze simpelweg niet.

Het zijn stuk voor stuk films waarin de gebeurtenissen er als in een dollemansrit doorheen worden gejaagd, waarin door de jongere acteurs erg matig wordt geacteerd en waarin geen greintje gevoel zit. Niets meer dan op maat gemaakte kinderfantasy die de boeken zo goed mogelijk wil volgen door zo weinig lezers tegen het been te stoten.

Doe de test en herkijk de Harry Potter films eens: er blijft steeds minder van over, omdat ze geen hart hebben, en weinig meer zijn dan met veel budget verbeelde, dikke kinderboeken.

Deweb

Avatar

Klopt. Een goede Fantasyfilm heeft een soort van ziel nodig. Iets wat liefde voor het vak van cast en crew uitstraalt. Die mis ik toch elke keer bij Harry Potter. Dat komt mede omdat de boeken niet geschikt zijn voor film, eerder voor een tvserie als je het dan zo perse moet verfilmen.

The Chronicles of Narnia vond ik zelf een erg sterke verfilming van het boek waarbij vooral Broadbent als Prof. Kirke de film tot een mooi geheel maakte. Om nog maar te zwijgen over elementen als de geanimeerde dieren. Jammer genoeg kwam op beeld wel erg goed het Christelijke geloof van Lewis naar voren, maar dat kan niet anders. En ondanks dat was het gewoon een hele goede film. Ik ben dan ook erg benieuwd naar zijn vervolg.

Stardust: ik ben erg benieuwd. Al is het maar omdat ik benieuwd ben hoe DeNiro in een fantasy film is, en iets zegt me dat dat nog eens heel verassend kan uitpakken voor zijn cariere omdat hij natuurlijk aanvankelijk geen fantasy-acteur is.

Arthaum

Avatar

Ben het absoluut niet eens met de 'donkere wolken' waar in de laatste alinea over gepraat wordt.
Geen zin om de hele Narnia onzin weer naar boven te halen, maar ikzelf was er wel aangenaam door verast. Verder heb ik gigantisch hoge verwachtingen van The Golden Compass. Die 3 boeken zijn waanzinnig goed geschreven. Verder ken ik The Seeker niet. Is dat misschien uit de boekenreeks The Sword Of Truth?

Verder ben ik absoluut van plan om stardust te kijken.

Jnk18

Avatar

Toevallig gister gezien, wel een leuke film idd.. vooral het rolletjes van De Niro was super lachen. de rest is allemaal sprookjes gedoe en daar houdt ik wel van!

4/5

ASHWIN102

Avatar

Ik heb totaal geen afkeer tegen Harry Potter, hebzelfs geprobeerd de eerste film te kijken. Ik kom er gewoon niet doorheen. Ik zou niet willen zeggen dat het een typische kinderfilm is, want ik hou ook van kinderfilms. Maar zoals er boven al gezegd wordt; er ontbreekt net iets.

Ik ben wel voornemens stardust te gaan zien, als het uit is op dvd.

Thiver

Avatar

Thijs Witty "De wijze les die deze film in het bijzonder biedt is dat een fantasyfilm zichzelf niet te serieus moet nemen. En gezien het specifieke genre is dat niet eens zo’n heel onlogische gedachte."

Ik zou het graag het met je eens te zijn, maar ik heb zes woorden voor je: The Lord of the Rings. Een filmproject waarin men alles überserieus heeft genomen, aan elk detail heeft gedacht (of proberen te denken) en alle bovennatuurlijkheid een realistische inslag heeft gepoogd te geven. En dat leverde uiteindelijk een van de klassiekers van dit decenium op en uiteraard de film die het publiek warm wist te maken voor fantasy.
Toch hebben de makers van Narnia en vooral Eragon de plank aardig misgeslagen omdat ze de projecten te serieus namen. Mijn logische verklaring zou zijn dat de mate waarin je je film serieus moet nemen af te lezen is aan het script: The Lord of the Rings is een groots episch spektakel met allerlei referenties naar mythologie en geschiedenis (dus dat dient serieus te worden genomen) terwijl Eragon een fantasyhervertelling van de eerste Star Wars is (en dus wel enkele relativerende droids had kunnen gebruiken).

BlauweBanaan

Avatar

Sommige opmerkingen van de auteur zijn wel heel erg subjectief en dat past wat minder in een recensie vind ik persoonlijk. Best om te vergelijken, maar ga geen dingen afkraken want daarmee kan je mensen voor het hoofd stoten.

Verder ben ik erg benieuwd naar de film Stardust en ook zeker enthousiast voor The Golden Compass ! Smiley face

dragonspirit

Avatar

Het lijkt wel een trent om zo ongeveer het gehele fantasy genre af te kraken.

Eragon was geen goede film, maar wel een vermakelijke film en het lijkt wel alsof de halve wereld vergeet dat het boek dat daarachter ten grondslag ligt, geschreven is door een jong ventje. Als je dat meeneemt, dan is Eragon best wel netjes gedaan. Chronicles of Narnia was ook niet super, maar ook toch zeker wel weer vermakelijk.

We hebben natuurlijk ook wel te maken gehad met een ware hype op het gebied fantasy nadat Lord of the Rings zo waanzinnig had gescoord, logisch dat niet iedere film een dergelijke standaard gaat behalen.

Stardust was een heerlijke film met veel humor en wat zelfspot. Een frisse wind door het genre, maar dat maakt wat serieuzere fantasy (gaat dat eigenlijk wel samen, fantasy en serieus in 1 zin) gelijk niet goed is.

Stardust beland zeker weten in mijn collectie, keurig netjes in de rij met Lord of the Rings, Willow, Labyrinth, The Dark Crystal...en jawel...Eragon en The Chronicles of Narnia.. ;)

Bela

Avatar

dragonspirit "Eragon was geen goede film, maar wel een vermakelijke film en het lijkt wel alsof de halve wereld vergeet dat het boek dat daarachter ten grondslag ligt, geschreven is door een jong ventje. Als je dat meeneemt, dan is Eragon best wel netjes gedaan."


Oh, dus ik moet alvorens een mening over een film te vormen eerst even in ogenschouw nemen dat de schrijver waarop het scenario van de film is gebaseerd bepaalde eigenaardigheden heeft?

Een film is leuk, vervelend, mooi, naar, goed of slecht, en daarbij hoef je echt geen rekening te houden met het feit dat de make-up artist vlak voor de film met zijn brommer is uitgegleden over de trambaan van de Van Woustraat.

Eragon is naar mijn mening een twaalf-in-een-dozijn kinderfantasyfilm die niets nieuws doet en daarom geen eervolle plaats in de filmgeschiedenis verdient, maar dat wil niet zeggen dat jij of je neefje van zes er geen plezier aan kunt beleven. Maar dat het is gebaseerd op een verhaal van een puber zegt natuurlijk alleen iets over die boeken en niets over de film.

Of neem jij het de al-dan-niet-bestaande apostelen kwalijk dat Mel Gibson van The Passion of the Christ een vervelende rotfilm heeft gemaakt?

Dr.DarkXL

Avatar

Bela "
Of neem jij het de al-dan-niet-bestaande apostelen kwalijk dat Mel Gibson van The Passion of the Christ een vervelende rotfilm heeft gemaakt?"


Ja.
Hoewel ik de film zelf wel vermakelijk vond, geef ik ze nog steeds de schuld.

dragonspirit

Avatar

Bela "Oh, dus ik moet alvorens een mening over een film te vormen eerst even in ogenschouw nemen dat de schrijver waarop het scenario van de film is gebaseerd bepaalde eigenaardigheden heeft?
"


Waar zie je me dat zeggen? Het is een fantasy verhaal geschreven door een kind, en ik weet niet of je het een beetje gemerkt hebt, maar als je een boek niet goed volgt, wordt je aardig afgezeken als regisseur...gevolg is dan dus ook logischerwijs een wat meer kinderlijke fantasyfilm.. (de draak was overigens in mijn ogen een gedrocht...maar het idee van praten via telepathie stond me dan weer wel aan)

Bela "Of neem jij het de al-dan-niet-bestaande apostelen kwalijk dat Mel Gibson van The Passion of the Christ een vervelende rotfilm heeft gemaakt?"


Wat is dat nu weer voor vergelijking? Ik vond The Passion of the Christ geen vervelende rotfilm, ook al was ie saai en naar mijn idee te veel gericht op puur het martelen. Ik neem het Mel Gibson eerder kwalijk dat hij daar veel te snel ging in de film...de hele reden waarom hij gekruisigd werd...naja...het zat er misschien in, maar het was maar vaagjes...en hoe kan ik nu de schuld geven aan iets waarvan ik niet met zekerheid kan zeggen dat ze bestonden?

Alle gekheid op een stokje, een mening over een film is subjectief, dat weten we allemaal, maar begin gewoon niet standaard tegen andere films aan te schoppen om een andere film te verheerlijken...laat dat schoppen tegen films lekker over aan iedereen individueel. Dat heeft namelijk geen moer te maken met de film waar je het over hebt...

Stardust is gewoon een goede, leuke film die doet wat hij doen moet...ons vermaken.

Bela

Avatar

Dr.DarkXL "Ja.
Hoewel ik de film zelf wel vermakelijk vond, geef ik ze nog steeds de schuld."


Smiley face


dragonspirit "Waar zie je me dat zeggen?."


Nou, in je eigen reactie. Je zegt dat "de halve wereld" vergeet dat het door een kind is geschreven en "als je dat meeneemt, dan is Eragon best wel netjes gedaan." Jij schrijft het, niet ik. Nou ja, dan geef ik de reactie dat je dat soort informatie niet mee hoeft te nemen in het vormen van je mening over een film. Lijkt me klip en klaar en nogal wiedes.

Steadicam

Avatar

dragonspirit "het lijkt wel alsof de halve wereld vergeet dat het boek dat daarachter ten grondslag ligt, geschreven is door een jong ventje. Als je dat meeneemt, dan is Eragon best wel netjes gedaan."
En als je bedenkt dat de Jostiband uit mongolen bestaat, is die muziek eigenlijk ook geweldig.

Bela

Avatar

Steadicam "En als je bedenkt dat de Jostiband uit mongolen bestaat, is die muziek eigenlijk ook geweldig."


:W You're the Man, Steadicam! Wat een prachtvergelijking om eragonspirit duidelijk te maken wat mijn punt is. Al heb ik het feitelijk natuurlijk over 'het gebaseerd zijn op iets dat niets met de film te maken heeft' maar als 'ie het nu nog niet vat, dan hou ik het in dit topic voor gezien.

dragonspirit

Avatar

Bela ":W You're the Man, Steadicam! Wat een prachtvergelijking om eragonspirit duidelijk te maken wat mijn punt is. Al heb ik het feitelijk natuurlijk over 'het gebaseerd zijn op iets dat niets met de film te maken heeft' maar als 'ie het nu nog niet vat, dan hou ik het in dit topic voor gezien."


Ga toch weg met je eragonspirit...

Ik heb nooit gezegd dat ik de film geweldig vind ofzo, ik vind alleen dat er veel te makkelijk afgezeken wordt. Doe het zelf maar eens beter..

En wat betreft de jostiband, die maken dan misschien geen supermuziek, maar ik vind het nog steeds een hele prestatie ja.

Hoe kun je nu zeggen dat het achterliggende verhaal niets met de film te maken heeft? Da's toch een load of bull of niet soms? Dus als er een script geschreven wordt dat bagger is..hoeft de film dat volgens jou niet te zijn?

Die film zal nooit een topper worden, want het bronmateriaal is niet wat je graag wil zien...dus ik relativeer dat ja...

Darthmar

Avatar

Ik dacht dat deze topic over Stardust ging niet over Eragon of Lord Of The Rings.

HAMSTEG

Avatar

Tja, waar de recensist toch een beetje de plank misslaat is de humor die schitterend door de hele film heen rolt. De film is soepel en de cast is meer dan goed. Uiteindelijk is het gewoon een feel-good movie met een happy ending. De oudjes van de muppetshow zijn nieuw leven ingeblazen (grieks koor?) en leveren inderdaad leuke bruggetjes. De "ensemblecast" mag misschien als trekkers gebruikt zijn maar ze nemen een schitterende ondergeschikte rol op zich, hun synisme is ontwapenend.

Mijn vrouw is na deze film bevallen en toch weten we beiden de hele film nog te herinneren. Voor ons beiden was hij heerlijk ontspannen. Voor haar een love story, voor hem een luchtig avondje in een verhaal met veel humor. Twee vliegen in een (1) film. Inderdaad 4.5 / 5.

ronin7

Avatar

geertvdheide "
De Harry Potter-films zijn bijvoorbeeld allemaal juist van hoge kwaliteit en zijn meer dan het kijken waard. Dus zo erg is het allemaal nog niet. "


Man, die Harry Potter films waren zo een teleurstelling, opgeblazen onzin. Het gaat nergens meer over en komt beetje ongeloofwaardig over. Voorbeeld, Potter wordt als een held gezien (de bad guy ontmaskerd) en bij de volgende film, moet hij zich weer bewijzen omdat hij iets slecht deed en niemand gelooft hem. Zoals in de laatste film had hij magie gebruikt terwijl dat niet mocht. En dan verwacht je als kijker wat meer spektakel en magie, maar nee hoor. Rest van de film lijkt een soap serie en de laatste 10 minuten is het effe spannende en dan is de film al voorbij. Dan denk ik wtf heb nou gekeken.
Wat je maar kwaliteit noemt. Ik ben zeker benieuwd naar Stardust.

Darthmar

Avatar

Stardust vandaag gezien. Leuke film om te zien. Geen klassieker maar een dikke 7 waard.

Spider-fan

Avatar

Beetje tegengevallen. Ik was helemaal weg van Neil Gaiman's vorige film 'MirrorMask', maar dit is iets compleet anders.
Ik had de hele tijd het gevoel dat ik naar iets keek dat Terry Gilliam veel beter had kunnen doen. Het is een verhaal met veel humor en absurde wendingen, maar de humor komt nooit echt over. Of dat aan de humor zelf of aan de acteurs ligt, laat ik in het midden. Robert de Niro als stoere piraat die stiekem vrouwenkleren draagt, dat is ongeveer het niveau humor - er zitten ook wel leuke vondsten in, maar het komt nooit over.
Michelle Pfeiffer als de villain is ook een misser - ze is niet eng, ze is niet echt gemeen, ze is gewoon Michelle Pfeiffer en Michelle Pfeiffer is daar te lief voor.

Daarnaast is de film ook nauwelijks bijzonder in vormgeving of erg spectaculair. Het luchtschip van De Niro ziet er wel mooi uit, maar we zijn zó verwend op het gebied van special effects dat zoiets niet direct indruk maakt.
Aan verliefde stelletjes kan ik hem wel aanraden, maar verder is het niet direct iets om voor naar de bioscoop te rennen. Nee, dan zet ik liever 'MirrorMask' nog eens op.

Lina

Avatar

Hamsteg je hebt helemaal gelijk- goede omschrijving! Heb de film zondag gezien samen met gemengd gezelschap en iedereen heeft aardig kunnen lachen- de zaal lag regelmatig plat. Ik vind het een aanrader!

hetisjantje

Avatar

Deze film kan je op twee manieren waarderen. Als goede kinderfilm en heerlijk sprookje doet het als joyride prima zijn werk.
Verder niet bij nadenken: 8/10.
Er word een fantastisch mooie sprookjeswereld neergezet met fantastische figuren erin, prima allemaal.

Voor volwassenen is het redelijk vermaak, maar als je meer kritisch bent is er van alles en nog wat mis.
Diverse acteurs leveren een magere prestatie af, en sommige casting is twijfelachtig. Zie bijvoorbeeld Pfeiffer hierboven, maar ik vind ook Charlie Cox, Claire Danes en anderen maar middelmaat. Ze doen hun werk maar de X-factor ontbreekt.
Sterke rollen worden neergezet door Mark Strong (had ik graag meer van gezien) en De Niro (die de film steelt).
Het verhaaltje is wel bijzonder simpel en heeft weinig om het lijf. Dan is twee uur erg lang en bij het zoetsappige einde is er bijna sprake van jumping the shark.
Vergelijk dit bijvoorbeeld eens met films als Pan's Labyrinth en Spirited Away, dan is het wel heel karig hoor. Een bijna conservatief simplistisch sprookje.
Een Kuifje in Afrika of Sjors en Sjimmy in vooroorlogse stijl zou nu niet meer kunnen, maar hier worden ongegeneerd vooroorlogse denkbeelden gepromoot.
Ik denk dat de makers vooral een cool sprookje hebben willen neerzetten, met hier en daar een wijze doch zoetsappige levensles over liefde, maar verder helaas niet zo goed nagedacht hebben wat betreft het maken van een moderne kinderfilm. Je vraagt je soms af of de makers zich wel goed kunnen inleven in de kinderwereld.
Op een gegeven moment schreeuwt een heks het uit tegen de hoofdrolspelers: "jullie zijn -zo- jong" (op zich een leuke Hollywood verwijzing zoals de recensent al aangaf), terwijl mijn kleine me eerder iets vroeg over die "blonde mevrouw", oftewel Claire Danes. Voor dezelfde kleine was het geweld overigens te hard en sadistisch. We hebben het bijvoorbeeld over onthoofdingen. Raar.
U denkt dat ik zeur? Laten we het meesterwerk Spirited Away er weer bij nemen. De heldin is een meisje - of beter gezegd een sterke, intelligente meid die de wereld bij de hoorns pakt en waarmee kinderen zich kunnen identificeren. Dat is nog eens een rolmodel. Ze hadden wat basislessen van Miyazaki kunnen nemen...
De karakters bij Stardust zijn zo zwart-wit als het maar kan, en alle kwade karakters moeten dood - en goed dood ook, bij Spirited Away zijn alle karakters heerlijk grijs.
Vergelijk de heks in beide films, en hoe de hoofdrolspeler ermee om gaat, en de inhoud hiervan.
Spirited Away emancipeert en verlicht, Stardust zet verschrikkelijke cliches neer waar de mannen de prinsen met zwaarden zijn en de vrouwen de welgevallige blondines die hun hart geven aan hun helden, en de rest moet dood. Je kunt dus stellen dat opvoedkundig Stardust een antiek en twijfelachtig product is.
Enige uitzondering is het karakter van De Niro, en die is dan ook gelijk goed. Maar dat was slechts de Comic Relief. 5/10

Junyong

Avatar

Net gezien en heeft gelukkig een niet al te hoog Harry Potter gehalte wat mijn voorkeur niet heeft. Het is een redelijke voorspelbare romantische film met wat zwaard gevechten en wat voodoo en zwarte magie (af en toe wat lachwekkend). De film is erg leuk gemaakt vooral met de vliegende zeppelin en de locaties. De Niro heeft weer een kort maar super goede acteer werk afgeleverd. Special effects zien er goed uit en natuurlijk goede achtergrond muziek wat meer diepgang geeft. Kortom de Film krijgt van mij **** sterren. Gewoon zien!

S. Stroosnijder

Avatar

Ik kan slecht tegen al die mensen die films gaan vergelijken met andere films in een genre en daaraan conclusies verbinden.
Tevens heb ik en allergie voor jongens met lange haren en genoeg boekkennis over fantasy om iedere fantasy film neer te sabelen.
Als gewone kijker interreseert het mij absoluut niet of andere fantasy films beter zijn of niet en of heksen al dan niet realistisch neergezet worden.

Ik heb deze film gezien en hij is gewoon goed! Dat is alles wat telt!
Tuurlijk valt er wat op aan te merken, zoals op iedere film, maar het gebeurt niet vaak dat er een film draait die nog echt verrast en dat deed deze film!
Het is een romantische, komische, bij vlagen spannende en al met al een zeer vermakelijke film!
Dus als je je bioscoopbon goed wil besteden ga je naar deze film, als je helemaal fantasy gek bent ,dan blijf je maar lekker world of warcraft spelen.

hetisjantje

Avatar

Ik kan slecht tegen mensen die met zinnen komen als "ik kan slecht tegen mensen...", maar dan niet de beestje bij de naam durven te noemen, en dan met een argumentatie van 0,0 komen. Jij lijkt me trouwens een liefhebber van amauteurwedstrijden onderklasse en slechte restaurants. Sommige mensen weten dat er beter is, maar daar kan je niet tegen toch?

S. Stroosnijder

Avatar

Goh...toch typisch dat jij je net aangesproken voelde he....hetisjantje...
Nou zal ik eens eerlijk wezen amateurwedstrijden onderklasse en slechte restaurants spreken mij wel degelijk aan....niet zozeer omdat ik geen fan ben van kwaliteit....maar soms moet je iets slechts zien om het goeie te kunnen waarderen....
Hetzelfde geld voor deze film....het is geen slechte film, dus kraak hem ook niet af, spendeer je tijd liever met het afkraken van de talloze andere slechte films die wel in de nederlandse bioscoop draaien
Geef liever opbouwende kritiek...ik vind dit goed...maar niet zo goed als ze het in deze film hebben gedaan....want er is naar mijn mening meer goed aan deze film dan slecht.....
Als iemand al het commentaar op deze film leest, zou deze kunnen denken dat het een slechte film was en dat zou jammer wezen....

hetisjantje

Avatar

Zoveel woorden en puntjes en zo weinig zeggen... dat is ook knap. Je doet me denken aan mijn eerste vrouw. Waarom is de film goed? Waarom vind je de punten van kritiek onterecht? Niets van dit alles.

acties