Recensie

House of Flying Daggers (2004)

Opnieuw een oogstrelend spektakel van Zhang Yimou, dat vooral visueel imposant is, maar daarom niet minder is op andere gebieden.

door Kaj van Zoelen om 16:11 in RECENSIES
House of Flying Daggers poster
Regie: Zhang Yimou | Cast: Ziyi Zhang (Mei), Takeshi Kaneshiro (Jin), Andy Lau (Leo), Dandan Song (Yee), e.a.

Regisseur Zhang Yimou is misschien wel de bekendste exponent van de zogenaamde ‘Vijfde Generatie’ van Chinese filmmakers, en in het Westen is hij dat zeker. Zo viel hij zowel op de festivals van Cannes, Venetië en Berlijn meerdere malen in de prijzen en won hij twee BAFTA’s, dit allemaal in het laatste decennium van de vorige eeuw. Maar hij brak pas echt internationaal door met zijn eerste ‘wuxia pien’ (Chinese zwaardvechtfilm), Hero, die wereldwijd meer dan 155 miljoen dollar opbracht en genomineerd werd voor een Oscar. Yimou was altijd al een visueel zeer begaafd filmer, maar met Hero overtrof hij zichzelf. De schoonheid van de beelden van Hero kende zijn weerga niet in de filmgeschiedenis. Zijn nieuwste rolprent, House Of Flying Daggers is eveneens een ‘wuxia pien’ (overigens voorlopig zijn laatste) en wederom wonderschoon van uiterlijk. Deze keer wordt er echter een complex liefdesverhaal gepresenteerd; de politieke boodschap die zo prominent aanwezig was in de vorige film, speelt hier eigenlijk nauwelijks een rol.

De ooit imposante Tangdynastie is in 859 na Christus in verval geraakt. De regering is corrupt en vele rebellenlegertjes komen in opstand. De grootste en meest prestigieuze van allemaal is wel het Huis van Vliegende Dolken, dat van de rijken steelt en aan de armen geeft. Hoewel de lokale politie van Feng Tiang (de regio waarin zowel de rebellen als de keizer zich ophouden) nog geen half jaar geleden de leider van de beweging heeft gedood, gedijdt deze nog altijd goed en vormt deze guerillabeweging een bedreiging voor de gevestigde orde. Twee kapiteins van de lokale politie, Leo en Jin, krijgen de opdracht om de nieuwe, onbekende leider van de rebellen binnen tien dagen te vinden. Zij verdenken de blinde danseres Mei van banden met de verzetsgroep, en zij wordt gevangen gezet om vervolgens te worden bevrijd door Jin, die undercover met haar wegvlucht in de hoop dat zij hem naar het nieuwe hoofd van het Huis van Vliegende Dolken zal leiden. Jin wordt uitgekozen vanwege zijn verleidingskunsten, maar het wordt al gauw onduidelijk wie nu eigenlijk wie verleidt, terwijl ze tijdens hun reis voortdurend van alle kanten worden aangevallen door zowel politiefunctionarissen als het leger.

Deze aanvallen leveren zeer gedenkwaardige actiescènes op, die verfijnd gechoreografeerd én gefilmd zijn. De camera concentreert zich vaak op kleine details, maar verliest nooit het geheel uit het oog en waarborgt het overzicht, waardoor goed naar voren komt hoe mooi de gevechten zijn. Hierbij combineert Zhang computereffecten geraffineerd met traditionele effecten, wat tot een soms verbluffend resultaat leidt. Een gevecht in een geheel groen bamboebos vormt hierbij het absolute hoogtepunt. De eindconfrontatie mag er ook wezen, hoewel om geheel andere redenen, waaronder het verband tussen de emoties van de twee kemphanen en hun manier van vechten.

Een ander zeer imposante scène is het zogenaamde ‘Echo Spel’. Hierbij staat er een groot aantal verticale drums om de blinde Mei heen. Er worden noten in een bepaald ritme tegen de drums aan geworpen, waarna zij dit ritme exact moet imiteren door met haar mouwen (waarvan de uiteindes verzwaard zijn) tegen dezelfde drums te slaan. Dit gegeven levert een prachtig schouwspel op waarbij beeld en geluid op fraaie wijze gecombineerd worden.

Zoals ik al meerdere malen heb aangegeven, is House of Flying Daggers een waar feest voor het oog. De ene oogstrelende locatie wordt opgevolgd door de andere, de kostuums zijn schitterend, het camerawerk is soms verrukkelijk en de actie heb ik al beschreven. Daarnaast past de mooie muziek voortreffelijk bij de beelden en is het acteerwerk meer dan adequaat. Ziyi Zhang bevestigt nog eens haar sterrenstatus die haar landsgrenzen ver voorbij gaat, en zij wordt bijgestaan door de in China zeer populaire Kaneshiro en Lau. Het op een complexe manier vertelde verhaal (veel plottwists) weet de aandacht goed vast te houden en de romance die opbloeit zorgt voor een spetterende emotionele finale. Het einde had misschien iets ingekort kunnen worden, waarna het dan misschien gevolgd had kunnen worden door een nog grotere climax. Daar zijn namelijk eerder in de film voorbodes van, maar ik was aan het eind zo betoverd door wat ik daarvoor in hoog tempo beleefd had, dat mij dat niets meer kon schelen.

20 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

ruben

Avatar

Feest voor het oog, zeker, maar daar is alles dan ook wel mee gezegd. HOFD is bovenal voorspelbaar & oppervlakkig. Bovendien had ik de hele film het gevoel: been there, done that (namelijk, in Hero, die vele malen beter was). En dat 'complexe liefdesverhaal' valt ook wel mee.

[rating 3.5]

Colonel_Kurz

Avatar

ruben "Feest voor het oog, zeker, maar daar is alles dan ook wel mee gezegd. HOFD is bovenal voorspelbaar & oppervlakkig. "
Hmm... ik was toch echt een aantal keer verrast. Daarbij begrijp ik toch moeilijk hoe je de diepzinnigheid van CTHD kunt prijzen, als je dit oppervlakkig vindt...
ruben "
Bovendien had ik de hele film het gevoel: been there, done that (namelijk, in Hero, die vele malen beter was)."
Ik vind dat de films qua toon, boodschap en aanpak toch substantieel verschillen...
ruben "
En dat 'complexe liefdesverhaal' valt ook wel mee."
Maar de manier waarop het verteld wordt is wel enigszins complex te noemen...

ruben

Avatar

Het kabbelt een beetje voort van coole actiescene naar coole actiescene. Het eigenlijke verhaal wist mij amper te boeien. Valt in het niet bij b.v. het drama van CTHD. Wat ik al zei, misschien zijn de film van Zhang Yimou minder exotisch en onaagetast door de Amerikanen...maar dat interesseert me totaal niet. Hoewel Zhang Yimou een visuele kunstenaar is, schort het nogal eens in zijn aanpak van verhaal & acteursregie. Vind ik...

Colonel_Kurz

Avatar

ruben "het kabbelt een beetje voort van coole actiescene naar coole actiescene. Het eigenlijke verhaal wist mij amper te boeien. Valt in het niet bij b.v. het drama van CTHD. Wat ik al zei, misschien zijn de film van Zhang Yimou minder exotisch en onaagetast door de Amerikanen...maar dat interesseert me totaal niet. Hoewel Zhang Yimou een visuele kunstenaar is, schort het nogal eens in zijn aanpak van verhaal & acteursregie. Vind ik..."
Bedoel je niet meer exotisch, althans voor ons dan... overigens ben jij de hele tijd degene hier die dat naar voren brengt. Het drama van CTHD vond ik niet interessanter dan in deze film, het was niet veel beter uitgewerkt dan in House... er zaten alleen meer personages, die meer scènes opeisten, waardoor het lijkt of er beter uitgewerkt drama in zit. Maar nu ga ik bijna dankzij jou CTHD afkraken, terwijl dat ook best een fijne film is. Alleen in mijn ogen niet zo goed als Hero of House.

ruben

Avatar

Dan hebben we een verschil van mening, zoals dat wel heet Smiley face

Colonel_Kurz

Avatar

ruben "dan hebben we een verschil van mening, zoals dat wel heet Smiley face"
Precies.Smiley face.

Heb je overigens wel eens Raise The Red Lantern gezien?

ruben

Avatar

Colonel_Kurz "Precies.Smiley face.

Heb je overigens wel eens Raise The Red Lantern gezien?"
in een ver verleden ja. Niet te vergelijken met Hero en HOFD, da's het enige wat ik erover kan zeggen Smiley face

Lumière

Avatar

Ik ben benieuwd naar deze film.

ps. ik kom lekker door jullie gesprek heen bleren ruben en kurz

djam

Avatar

Ik heb deze film 4 keer gezien en elke keer geniet ik er nog van...
Als je van een soort Crouching Tiger film houd , check deze dan....hier zit nog meer fantasie in...
Ik vergelijk em niet met Hero omdat et hier niet alleen om de battles gaat , er zit ook liefde in en bedrog..en vindt Hero eigenlijk helemaal niet zo vet een beetje te veel van et goede , een beetje te veel van de special effects , te duidelijk....maar als em ziet begrijp je et pas...

Rook je spliffie en check em....HEERLIJK!!

HAL.

Avatar

Ziet er net als 'Hero' weer prachtig uit, maar helaas vond ik het verhaal net als bij die film helemaal niet interessant. Ondanks dat een zeer mooie film. De vechtscenes zijn ongekend goed en het kleurengebruik is fantastisch. Die scene met de drums is inderdaad geweldig!

Geen 5 sterren, maar een 7,7/10

Gods Lonely Man

Avatar

+ prachtige aankleding/beelden
+ sublieme muziek en geluidseffecten
+ goede gevechten met enkele orginele invallen
- verhaal is gewoon saai en word ondanks de twists erg voorspelbaar
- de romans is vaak niet erg overtuigend en lijkt meer op lust dan op liefde gebaseerd
- de vliegende messen/pijlen/stenen in bullet-time worden wel een beetje "overused"
- "ik ben er nog" gedeelte op het einde (op zich kan het maar zo als het gepresenteerd werd kwam het zeer ongeloof waardig over)

en de emoties werden pas in de eind scene opgewekt, de rest van de film boeide mij het helaas maar weinig :}
Gelukkig was er actie om het op te vangen

El Chivo

Avatar

De grote kritiek op Hero was dat er te weinig verhaal in zat. Met deze film heeft Zhang Yimou dat duidelijk proberen te verhelpen, maar wat mij betreft is ie daar niet in geslaagd.
Het verhaal kon me bijna nooit boeien, de plotwendingen lieten me koud en de dialogen vond ik redelijk banaal.
Als we dan toch House of the Flying Daggers gaan vergelijken met Hero zeg ik: beter geen verhaal dan een saai verhaal.

Gelukkig is er nog de sublieme actie en het mooie kleurpalet (en Zang Zhiyi :9 ) die het toch nog de moeite maken om eens een keertje te gaan kijken.
Maar een meesterwerk vind ik het niet.

[rating 3.5]

leraar wiskunde

Avatar

"The House of the Flying Daggers" is visueel een pareltje. Net zoals bij "Hero" of "Crouching Tiger, Hidden Dragon" is de ganse film een prachtig gefotografeerde kleurenpracht. Ook de choreografie van de gevechten en de muziek met o.a. een titelsong van operadiva Kathleen Battle is tot in de puntjes afgewerkt. Het muzikaal duel in het huis van plezier is bijvoorbeeld om je vingers van af te likken. Eveneens goed is de acteerprestatie van Ziyi Zhang. Zij komt tegelijkertijd zo kwetsbaar en toch sterk over.

Alleen inhoudelijk stelt "The House of the Flying Daggers" teleur. Zeker naar het einde toe is het allemaal een beetje over the top en wordt het van het goede te veel. De fans van het genre zullen aan deze Chinese inzending voor de volgende oscaruitreiking ongetwijfeld veel plezier beleven en ook zij die graag mooie plaatjes kijken, zullen niet op hun honger blijven. Diegene die een geloofwaardig en diepgaand verhaal zoeken, kunnen beter nog een beetje verder spitten.

WoUtoMatiC

Avatar

5 sterren betekent voor mij: Kan Niet Beter.
Deze film kan wel beter.

Colonel_Kurz

Avatar

WoUtoMatiC "5 sterren betekent voor mij: Kan Niet Beter.
Deze film kan wel beter."
Heb je daar nog iets aan toe te voegen?

hettar

Avatar

:E @ dialoog hierboven

Wel erg veel personen zijn het erover eens (en niet eens met de recensie) dat er aan het verhaal wel wat schort. Ik ben het dan met El Chivo eens: beter geen verhaal dan een saai/slecht verhaal. Maar ik zal het zelf eens gaan kijken, want deze recensie maakt me tenminste wel nieuwsgierig.

nokid

Avatar

Als 5 sterren betekend kan niet beter en Batman begins krijgt er 4 zou dat betekenen dat bb net iets beter kon, maar die kon veel beter, nee, 5 sterren betekend gewoon deze is 'af', en dat is ie net niet, maar dan ook net niet, like 4,5, in zijn genre dan, eens of oneens?!?

compaqt

Avatar

Gods Lonely Man "
- "ik ben er nog" gedeelte op het einde (op zich kan het maar zo als het gepresenteerd werd kwam het zeer ongeloof waardig over) "



Mensen die gaan zitten zeuren over de geloofwaardigheid van de 'wederopstanding' moeten zich toch eens gaan afvragen of al die andere acties in de film dan wel zo realistisch zijn.

Ik vind het een geweldige film. De symboliek spettert van het beeld, de kleurenpracht is overweldigend en het verhaal is inderdaad niet hoogdravend, maar wel vermakelijk. Ik heb met ingehouden adem genoten van de fantasie die voor mijn ogen uitgeleefd werd. De muziek maakte het geheel compleet.

House of Flying Daggers

acties