Recensie

10 Cloverfield Lane (2016)

Een enerverende beklemmende thriller die nooit deze titel had mogen krijgen. Die verknalt namelijk een heleboel.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Arjan Welles om 22:54 in RECENSIES
10 Cloverfield Lane poster
Regie: Dan Trachtenberg | Cast: Mary Elizabeth Winstead (Michelle), John Goodman (Howard), John Gallagher Jr. (Emmett), Bradley Cooper (Ben), e.a. | Speelduur: 105 minuten | Jaar: 2016

Drie jaar geleden kwamen drie ambitieuze schrijvers met een scenario voor een psychologische thriller annex horrorfilm aanzetten die zich grotendeels in één ruimte zou afspelen. Bad Robot, de productiemaatschappij van J.J. Abrams zag wel brood in het verhaal en ging ermee aan de haal. Een groot budget en bekende namen werden aangetrokken. En als klap op de vuurpijl werd de titel omgedoopt naar 10 Cloverfield Lane. Het herschreven verhaal van Josh Campbell, Damien Chazelle (die we nog heel goed kennen van het drumdrama Whiplash) en Matthew Stuecken werd aan Abrams’ eigen found-footage-scifithriller Cloverfield geplakt. Het speelt zich volgens uitlating van producent Abrams af in hetzelfde universum en ligt in het verlengde van zijn eigen werk uit 2008. Filmjournalisten wordt vaak gevraagd om niet te snel te publiceren of (begrijpelijkerwijs) niet te veel te spoileren. Deze laatste belofte is voor 10 Cloverfield Lane volstrekt zinloos. De titel is namelijk één grote spoiler en deze gedachte blijft de volledige speelduur in je achterhoofd spelen.

Als een op zichzelf staande titel is het zelfverzekerde regiedebuut van Dan Trachtenberg één en al intrige. De vertwijfelde Michelle heeft kennelijk genoeg van haar relatie en verlaat overstuur het appartement dat ze met vriend Ben deelt. De brunette trapt op het gaspedaal – begeleid door een decadente, zwaar aangezette, door strijkers geannexeerde score. Michelle gooit onderweg de gastank vol en staart naar de horizon die door de duisternis nauwelijks nog te ontwaren is. In de auto hoort ze via de telefoon een monoloog van Ben (waarin we de stem van Bradley Cooper herkennen) aan, zonder zelf maar iets terug te zeggen. Dan wordt ze aangereden, haar auto slaat meerdere malen over de kop en het beeld wordt zwart. Vervolgens ontwaakt Michelle in een koude klamme kelder met haar been in een brace, vastgebonden aan een roestvrijstalen waterleiding en een infuus in haar onderarm. Ze maakt al snel kennis met haar kidnapper Howard, een verwarde zwaarlijvige man die haar op het hart drukt dat Michelles gevangenschap voor haar eigen veiligheid is. In de buitenwereld is een aanval losgebroken, zo stelt Howard, waarbij niemand het heeft overleefd. Of het nucleair of chemisch is durft hij niet te zeggen.

In deze sfeervolle nachtmerrie draait het om de vraag waar nu de angst gezocht moet worden. Is Howard wel te vertrouwen en klopt alles wel wat hij zegt? Of heeft hij daadwerkelijk gelijk en kan Michelle maar beter opgesloten blijven? Of moet Michelle bang zijn voor haar eigen onderbuikgevoel, wantrouwen en gedachten? Met dit gegeven speelt Trachtenberg voortdurend, waarbij opvalt dat hij de kijker heel gelijkmatig met informatie voedt. Lange tijd is dit heel consistent en komen we steeds meer te weten over de situatie waarin Michelle zich bevindt. De ondersteunende bewijzen stapelen zich op. De introductie van een derde personage geeft hier nieuwe dimensies en dynamiek aan. Trachtenberg zadelt ons niet simpelweg op met het gegeven dat het buiten niet pluis is, maar voorkomt ook dat we voortdurend op het verkeerde been gezet worden. De instinctieve overlevingsdrang die zich van Michelle meester maakt blijkt niet alleen een uitstekende gids te zijn, maar vertroebelt ook haar blik op de werkelijkheid. Langzaamaan laten de schrijvers de solide overlevingsbunker die Howard heeft opgezet afbrokkelen. Michelle lijkt ondertussen steeds dommere dingen te gaan doen, maar ook steeds dichter bij de waarheid te komen.

10 Cloverfield Lane is een energieke, beklemmende thriller die niet leunt op schrikeffecten, maar op de suggestie en het inlevingsvermogen van de kijker. De sterkste troef die Trachtenberg in handen heeft is de aanwezigheid van John Goodman. Houdt hij er een geheime agenda op na of doet hij zijn naam eer aan en is hij een onhandige goedzak? Hoe ver wil Michelle gaan in het vertrouwen van Howard met de gedachte dat ze volledig afhankelijk van hem is? Trachtenberg maakt niet de beginnersfouten die veel vakgenoten begaan. Hij neemt de tijd om zijn verhaal te vertellen, leunt zwaar op dialoog en nauwelijks op reflexmatige schrikeffecten. De titel wordt in de groteske finale alsnog uitgelegd, waarmee Trachtenberg al het voorgaande flink ondermijnt. Ook Michelle verandert dan te abrupt van karakter en moet aan geloofwaardigheid inboeten. Tot op driekwart is 10 Cloverfield Lane een minutieus geconstrueerde mindfuck waarbij niets is wat het lijkt en tegelijkertijd ook alles is wat het is. Jammer van het eind. En van die titel.

6 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Decepticon

Avatar

Goede recensie zeg, spoilt niks wat we al weten en goede score ook, maakt mij heel nieuwsgierig. Wat betreft de titel, daar was ik al bang voor, aangezien wat er in de proloog gezegd wordt, dat 3 schrijvers een verhaal schreven en dat Abrams later aan boord kwam en 'doodleuk' deze titel er op plakte.
Ik wil deze iig nog steeds heel graag zien en lijkt erop dat de regisseur een goede film heeft gemaakt.

Chrischzz

Avatar

Ah.. dus het is eerst 75 minuten een geweldige thriller..

En dan het laatste kwartier komt Clovy opeens de hoek om?
Dan had ik toch liever een hele film met de suspense in de bunker gehad..

YOLO

Avatar

Toch knap dat je een short film maakt (die tevens laat zien dat er wel degelijk goeie game verfilmingen kunnen worden gemaakt) en enkele jaren later een echte speelfilm mag gaan maken met Mary Elizabeth Winstead, Bradley Cooper & John Goodman. T+)

Een goed debut van een beginnende regisseur (immers je moet klein en onderaan beginnen).

Voor degene die zijn short film niet gezien heeft.

flep

Avatar

Helemaal met de recensie eens. Amen brother ;)

Nixxtreme

Avatar

Heb hem inmiddels gezien en het einde laat weer ruimte tot een vervolg.

Goov25

Avatar

Goeie film. En helemaal eens met deze recensie. De film heeft een voortdurende unheimische spanning, en je verlangt net zo erg naar een stap naar buiten als het meisje. Maar die titel hadden ze beter achterwege kunnen laten, want daardoor weet je dat het iets te maken moet hebben met de monsteraanval uit Cloverfield. Zelfs met die connectie was een andere titel beter geweest, dan was je er pas achter gekomen aan 't einde van de film. Evengoed een fijne zit!

Edit: O ja, die verandering van karakter van het meisje vond ik wel meevallen... Ze is van begin tot eind een erg ondernemend en inventief persoon, dat blijft als ze geconfronteerd wordt met ufo's en monsters. Wat wel vreemd was, was haar keus om richting een stad te rijden met mensen in nood, en niet richting een veilige stad. Ze is altijd op zoek geweest naar vrijheid en hoop, nooit een beschermer geweest. Maar misschien bedoel je dat juist ;)

10 Cloverfield Lane

acties