Recensie

Redbad (2018)

Een lijvige speelduur, imposante beelden en opzwepende muziek maken nog geen epos.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Thierry Verhoeven om 00:20 in RECENSIES
Redbad poster
Regie: Roel Reiné | Cast: Gijs Naber (Redbad), Loes Haverkort (Frea), Teun Kuilboel (Jurre), Derek de Lint (Eibert), Lisa Smit (Fenne) e.a.| Speelduur: 160 minuten | Jaar: 2018

De carrière van filmregisseur Roel Reiné verloopt via een ongebruikelijk traject. Waar veel Nederlandse cineasten eerst langdurig in hun thuisland het ambacht pogen te perfectioneren alvorens een eventuele oversteek te maken naar Hollywood, trok Reiné al na twee Nederlandse films die kant op en wist er zowaar voet aan de grond te krijgen. Sinds 2008 maakte hij een lange rits actiefilms van B-garnituur, waarmee hij ongetwijfeld een goede boterham heeft verdiend maar vermoedelijk niet gauw zal doorstoten tot de eredivisie van Hollywood. Dit lijkt hem niet te deren; Reiné bewaart zijn ambities namelijk voor Nederland. Aldus zagen we hem drie jaar geleden een Nederlandse comeback maken met het groots opgezette heldenepos Michiel de Ruyter. Een handvol Amerikaanse films en televisieafleveringen later komt hij nu alweer aanzetten met de volgende ambitieuze Nederlandse productie. De man houdt kennelijk niet van stilzitten.

Deze opvallende afwisseling van projecten geeft blijk van een strategie die voor Reiné en de Nederlandse filmindustrie misschien nog wel voordeliger is dan voor Hollywood. Wanneer de Amerikaanse filmhoofdstad buitenlands talent binnenhaalt, zorgt dat namelijk niet alleen voor meer kwaliteit, maar ook voor een verzwakking van de buitenlandse concurrentie. Twintig jaar geen Paul Verhoeven in Nederland heeft de vaderlandse filmindustrie waarschijnlijk flink wat gederfde inkomsten gekost. Reiné draait de zaken mooi om door te cashen met Hollywoodpulp en vervolgens zijn daarmee verworven vaardigheden in te zetten om in Nederland grote producties van de grond te krijgen. Het is een werkwijze die doet denken aan die van Peter Jackson en Luc Besson, die er altijd voor hebben gewaakt niet te verdwijnen in de Hollywoodmachine, maar juist een stukje Hollywood naar hun thuisland brachten. Het is afwachten of Reiné dat ook voor elkaar krijgt, maar hij is op de goede weg.

Dat alles maakt het des te spijtiger dat Reinés nieuwste epos Redbad, ondanks alle bewonderenswaardige ambities als individuele film, simpelweg een flinke domper is. Dat zit hem in diverse aspecten, maar waarschijnlijk nog het meest in het feit dat de film zich laat bekijken als een pastiche van historisch spektakel naar Amerikaans model, zonder enig blijk van inzicht wat dergelijke films boeiend maakt. Op papier zorgen deze producties vooral voor praktische uitdagingen (grote sets, veel figuranten, dure kostuums) en op dat vlak weet Redbad zeker indruk te maken. Maar om de gemiddelde kijker te boeien, komt het vooral aan op een goede balans van de meer abstracte elementen. Films in dit genre zijn vrijwel altijd lang, melodramatisch en bombastisch, maar met de juiste aanpak kan dat zowaar een aanwinst zijn in plaats van een handicap. Zo niet bij Redbad; de film is wollig, slordig en luidruchtig.

Voor het verhaal van de Friese koning die in de zevende eeuw de strijd aanbindt met de binnenvallende Franken, is iets te duidelijk het scenario van Michiel de Ruyter als blauwdruk genomen. Ook ditmaal is de titelfiguur een held tegen wil en dank die het de buitenlandse overmacht flink lastig maakt, maar misschien nog wel het meest te vrezen heeft van het gekonkel in de eigen gelederen. Koningszoon Redbad wordt daarvan al snel slachtoffer, wanneer hij na een rommelig vertelde openingsscène de dood van zijn vader in de schoenen geschoven krijgt en wordt verbannen. Zonder al te veel gemor laat hij zich op een vlot binden en de zee opduwen. Waar hij aanspoelt spreekt men Engels, maar pas dik een uur later wordt tussen neus en lippen door opgemerkt dat hij niet bij Britse Kelten terecht is terechtgekomen, maar bij Denen. Maar goed, zelfs de vijandige Franken spreken Engels...

Hoe dan ook, eenieder met een beetje verstand zou maar al te graag verlost zijn van het stelletje bekrompen eikels dat iemand om het minste of geringste de verdrinkingsdood injaagt (om nog maar te zwijgen over de traditie jonge vrouwen te verbranden als de oogst tegenvalt). Maar wanneer hem het nieuws bereikt dat zijn zus wordt uitgehuwelijkt aan de vijand, besluit Redbad in actie te komen. Sorry, sorry... wacht even, welke zus ook alweer? Zouden we haar even mogen leren kennen of eventueel een scène kunnen zien waarin haar band met de hoofdpersoon wordt geduid, alvorens laatstgenoemde zich halsoverkop in een slecht doordachte reddingsmissie stort?

Maar och, nu Redbad toch weer terug is op vertrouwd gebied, kan hij net zo goed maar weer terugkeren naar het volk dat hem heeft verbannen, om de strijd tegen de Franken te hervatten. Volgens de openingstekst hanteert dit vijandelijke volk het christelijke geloof als wapen, maar deze religie wordt vooral getoond als inzet van de strijd. Klassiek gevalletje van "bekeer je of we slaan erop". Lekker ongenuanceerd natuurlijk, maar het zorgt wel voor een mooi lichtpuntje in de vorm van een fijne bijrol van Jack Wouterse als uiterst agressieve zendeling. Voor de hoofdpersoon is het gegeven van religie echter volkomen verwaarloosbaar. Redbad is immers net zo wars van de heidense tradities van zijn eigen volk als van de christelijke leer waar de Franken mee dwepen. Zelfs wanneer hij in ballingschap trouwt met een christelijke vrouw, blijft dat hete hangijzer zo lang mogelijk onbesproken.

Naar verluidt klopt er historisch gezien bijzonder weinig aan Redbad, maar in de filmkritiek doen we liever niet aan dergelijk gezeur. Dat het in vele opzichten vergelijkbare Braveheart allerlei loopjes nam met de geschiedenis (iets wat de makers ervan ruiterlijk toegeven) heeft de film nooit verhinderd massaal te worden omarmd door zowel pers, publiek als Oscarcomité. Om een effectieve film te maken, zijn bepaalde creatieve vrijheden geoorloofd, maar Redbad springt er onzorgvuldig mee om. Een rommelig script, een hoofdpersoon die nauwelijks ontwikkeling doormaakt en een volk dat zich van een dusdanig onsympathieke kant laat zien dat je het maar al te graag onder de voet gelopen ziet worden? Misschien wel het spijtigste is dat een goede film steeds binnen handbereik lijkt, maar het Reiné steeds maar niet lukt Redbad op de rails te krijgen.

5 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Bilbo

Avatar

Aan de ene kant is het heel tof dat de Nederlandse geschiedenis meer aandacht krijgt, want we hebben als land best een interessant verleden. Aan de andere kant is het jammer dat Roel Reiné degene is die deze taak op zich genomen heeft.

Ik heb laatst eindelijk, na vele pogingen, Michiel de Ruyter afgekeken. Het duurde me tien keer afzetten na het eerste uur, maar het loonde wel. De eerste helft was totaal niet indrukwekkend, terwijl alles tijdens en na het Rampjaar toch een aardig dramatische spanning heeft. Michiel de Ruyter had wat pijnlijke gebreken, maar uiteindelijk leun ik meer richting een positieve instelling over die film. Zo nu en dan schoot er een uitstekende scène uit, die de gebreken eventjes wist te overschaduwen.

Redbad heb ik nog niet mogen aanschouwen (en ik twijfel of het een bioscoopbezoekje wordt, misschien uit een nare nieuwsgierigheid), maar vanaf de eerste trailer zag ik de storm al aankomen. Esthetische pogingen om de film een "episch" karakter te geven zonder echt in te zien dat het geheim hiertoe in het script ligt. Alles voelde als een slap aftreksel van Amerikaanse epossen. Pogingen om Game Of Thrones na te bootsen op een Nederlands doek, in plaats van het creëren van iets unieks.

Ik ben dol op de Nederlandse geschiedenis en kan dus alleen maar hopen dat dit soort films bij het publiek de interesse wekken om het ware verhaal te leren. Misschien is dat het positieve dat we hierin moeten zien.

jimb

Avatar

Kennelijk heeft de recencist niet op zitten te letten in het begin; De zus werd in het begin wel degelijk geïntroduceerd, ze mag immers niet verbrand worden als dochter van de koning.

Ik vond Redbad een stuk beter dan Michiel de Ruyter, daar zaten teveel slomotion vliegende houtsnippers in en was wat betreft verhaal vertelling minder duidelijk dan bij Redbad (Ik moest voor Michiel de Ruyter na de film nog even in Wikipedia duiken om wat meer achtergrond te krijgen, ik kende de achtergrond niet, laat staan wat het rampjaar inhield).

Ik heb er erg van genoten, voor een NL film zeker een bioscoop bezoekje waard, Gijs Naber zet zijn rol goed neer.

Het Geheel is inderdaad niet historisch correct, vooral door de visie van Roel, anderzijds ook door budget redenen. Een echte bombastische actiefilm.

Darthmar

Avatar

Een voordeel is dat van Redbad of Radboud bijzonder weinig bekend is dus hij kan de historie niet echt herschrijven.

Thiver

Avatar

jimb "Kennelijk heeft de recencist..."

'Recensent', alsjeblieft. Een 'recencist' is waarschijnlijk iemand die het 'recencisme' aanhangt, wat dat ook moge zijn...

jimb "...niet op zitten te letten in het begin; De zus werd in het begin wel degelijk geïntroduceerd, ze mag immers niet verbrand worden als dochter van de koning."

Tja, technisch kun je dat inderdaad een introductie noemen, maar het is wel zo ontzettend pover dat dit geen enkel fundament legt voor Redbads latere beslissing om zijn zus te komen redden. Een introductie is niet direct hetzelfde als een kennismaking. Die openingsscène is sowieso problematisch door de enorme hoeveelheid personages en plotpunten die er in absurd tempo in worden gegooid. Bij films die zich afspelen in een stevig afwijkende cultuur of verre periode is het vaak raadzaam de kijker eventjes te laten acclimatiseren met een zo min mogelijk vervreemdende scène. Had bijvoorbeeld een simpele proloog gedaan à la Conan the Barbarian waarin Redbads vader hem (en eventueel zijn zus) vertelt over hun wereld en de plichten ten opzichte van het Friese volk. Weliswaar grote thema's, maar als scène op zich gewoon een simpel gesprek tussen een vader en een zoon. In plaats daarvan wordt direct aangevangen met een scène waarin gelijk half acterend Nederland in met pruiken, baarden en berenvellen te zien is terwijl ze gewichtige zaken tegen elkaar schreeuwen, vervolgens aan de slag gaan een paar dochters te verbanden en als klap op de vuurpijl een legertje binnenvallende Franken aan de poort treffen. In die warrige brei gaat eventuele kennismaking met bepaalde personages al snel verloren.

Darthmar "Een voordeel is dat van Redbad of Radboud bijzonder weinig bekend is dus hij kan de historie niet echt herschrijven."

Daar denkt men hier, hier en hier behoorlijk anders over.

EindhovenLeukuitje99

Avatar

Redbad
Op aanrade van Eva Jinek naar de film Redbad gegaan. Vol verwachting klopt ons hart. Maar na een uur had ik de moed al opgegeven. De hele gepensioneerde acteursgilde in de vorm van Renee Soutendijk, Huub Stapel en Derek de Lint kwamen voorbij. Nou daar kun je echt geen goede film mee maken. Regiseur Roel Reine kan beter nog een keer naar de Filmacademie gaan, want hij bakt er helemaal niets van. Je ziet beelden voorbij komen, maar er is helemaal geen verhaal lijn. Nu kun je wel zeggen het is allemaal mondeling overlevering. Maar tsjonge jonge zijn er dan er geen betere scriptschrijvers te vinden in Nederland of in het buitenland. Op een gegeven moment was ik het verhaal, voor zover je na een nog van een verhaallijn kon spreken, helemaal kwijt. Er zat helemaal geen kop en staart meer aan. Geen structuur en totale chaos. Je zag aan het einde wat Franken tegen de Friezen vechten, maar wie de leiding had noch bij de Franken noch bij de Friezen was mij totaal onduidelijk. Het was meer effe lekker een middagje bashen bij het Historisch Dorp in Eindhoven. Maar Eindhoven is gelukkig geen Friesland, dat maakte onderdeel uit van het Frankische Rijk. Tijdens de voorstelling hoorde je heel veel mensen roezemoezen, teleurgesteld in het getoond geklungel op het witte doek. Bij mijzelf gingen mijn darmen steeds meer opspelen en riepen om een bezoek aan de WC. Daar aangekomen kon ik mijn frustratie voor het eerst uiten. Als beschaafd mens ga je niet staan boe roepen in een filmzaal. Ik ben daarna naar huis gegaan, na een avondje genieten van het geklungel van Roel Reine, voor de somma van 10,95 euro. Weggegooid geld. Het was meer een avondje om te zien hoe alle werkloze “acteurs” aan de slag worden gehouden. Maar kwalitatief is op het filmdoek laten zien, nee daarvoor moet je niet naar deze film gaan. Zo zie je maar dat ook Eva Jinek zich door Roel Reine in de reet heef laten naaien om in het programma van Eva Jinek te komen. Gewooooooooon eeeeeenn belabbbbbeerde avond gehad.

acties