Recensie

Rendez-vous (2015)

Zwalkende thrillerverfilming van een spannend boek van Esther Verhoef. De vrouwelijke hoofdpersoon toont weinig ballen.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FilmTotaal is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FilmTotaal. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Arjan Welles om 23:39 in RECENSIES
Rendez-Vous poster
Regie: Antoinette Beumer | Cast: Loes Haverkort (Simone), Mark van Eeuwen (Eric), Pierre Boulanger (Michel), Peter Paul Muller (Peter), Jennifer Hoffman (Lian), Eva Duijvestein (Rita), e.a. | Speelduur: 100 minuten | Jaar: 2015

De polderthriller is nog steeds in opmars en na het matige succes van de verfilmingen van de spannende pennenvruchten van Saskia Noort mag het werk van haar Brabantse concullega Esther Verhoef eraan geloven. Rendez-vous is het derde boek dat Verhoef afleverde en tevens haar eerste psychologische thriller die niet onder pseudoniem in de boekhandels verscheen. De verfilming ervan werd overgelaten aan Antoinette Beumer met een hoofdrol voor Loes Haverkort als gelukkige moeder die het geluk probeert te zoeken in Frankrijk. Rendez-vous zou je vanwege de betrokkenheid van deze drie dames kunnen bestempelen als een echt vrouwenproject, vooral als je bedenkt dat het scenario ook nog eens door twee schrijfsters werd verzorgd. De spanning is regelmatig ver te zoeken, maar het grootste raadsel blijft toch wel waarom al deze van het talent barstende vrouwen hun eigen geslacht zo genadeloos en hersenloos in de steek durven te laten.

Er wordt vaak gezegd dat mannen hun geslachtsdeel achterna lopen en er bovendien te veel mee denken, maar de vrouwelijke hoofdpersoon in Rendez-vous kan er ook wat van. Het vlees is zwak, zo blijkt wel als geslaagde zelfstandige gezinsvrouw Simone in Frankrijk een jonge bouwvakker tegen het doorgetrainde en zongebruinde lijf loopt. Als een kip zonder kop hobbelt ze achter de krullenbol Michel aan, slechts kort aarzelend of ze hiermee al haar gezinsgeluk niet in de waagschaal stelt. Simone is met haar man Eric naar Zuid-Frankrijk vertrokken om daar het huis van haar overleden moeder op te knappen en te bestieren als chambres d'hôtes. De relatie met mams was kennelijk moeizaam dus de riante boerderij ziet Simone als een prettige vorm van genoegdoening. Haar gebrekkige Frans wordt gered door de komst van de behulpzame medelander Peter, die al snel de touwtjes van de verbouwing in handen neemt en manlief Eric begint te bewerken. Terwijl Simone met haar nieuwe lover op de hooizolder rommelt, dreigt alles om haar heen op een catastrofe uit te lopen.

Als je al niet doorhad dat Beumer een thriller onder handen heeft genomen, dan wordt de natuur van haar verfilming wel verraden door het eerste shot. Hierin wordt het gezin door de politie in de boeien geslagen en afgevoerd. Het gevaar dat aan zo’n flashforward kleeft, is dat het er flink inhakt en torenhoge verwachtingen schept. We weten immers al waar het op uitdraait en de aanloop ernaartoe zal dan ook extra interessant moeten worden vormgegeven. In dit geval kom je als kijker toch wat bedrogen uit, want zo veel te nagelbijten valt er namelijk niet. Scenaristen Marjolein Beumer en Dorien Goertzen konden namelijk maar niet kiezen wat de hoofdmoot van hun boekbewerking moest worden. Draait het nu om de smoezelige praktijken rondom de verbouwing en het wennen aan een vreemde omgeving of moeten de amoureuze verkenningen van Simone voorop staan? Er wordt getracht de dorpsomgeving en de vele Hollanders die zich in Frankrijk ophouden met enige mystiek te omgeven. Maar in auto’s huilende schoolmoeders, vreemde uitlatingen op braderieën en de invulling van de stinkend rijke allemansvriend en weldoener Peter beklijven nauwelijks. De aandacht wordt vrijwel volledige opgeslokt door de affaire van Simone.

De vreemdsoortige accenten daargelaten is het grootste euvel de weinig plausibele uitwerking van Simone. Ze is een vrouw die zelfstandigheid uitschreeuwt, maar eigenlijk geen enkele beslissing zelfstandig neemt. Er is zelfs de komst van haar zus voor nodig om Simone met haar eigen handelen te doen confronteren. Zelf lijkt Simone niet door te hebben waar ze mee bezig is. Zelfs van de met Stromae volgestucte soundtrack word je weinig vrolijk. De combinatie van foute inschattingen van zowel het plot als de karakteruitwerkingen vormt de finale doodsteek van deze zwalkende en makke nederthriller.

1 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Spider-fan

Avatar

De film heeft wel de opbouw van een thriller, maar het is eigenlijk nauwelijks een thriller. Het is meer een dagdroom-fantasie voor (getrouwde) vrouwen over vreemdgaan met die knappe Franse jongen die komt helpen verbouwen. Pas helemaal tegen het eind komt er een beetje een thriller-element om de hoek kijken en dat wordt heel vlug even afgewerkt zonder echt spannend te worden. Het is dus een vrij trage film die nooit echt op gang lijkt te komen, maar ik vond hem vreemd genoeg wel goed opgenomen en gespeeld - de hoofdrolspeelster heeft zeker charisma en weet wel te boeien met haar spel. Een beetje een gemiste kans dus, maar wellicht is ie voor de doelgroep (de liefhebbers van de roman) wel geslaagd.

Rendez-Vous

acties