Recensie

Ghost in the Shell (2017)

Amerikaanse bewerking van de animeklassieker uit 1995. Visueel indrukwekkend, maar de geest is een beetje verloren gegaan.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FilmTotaal is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FilmTotaal. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FilmTotaal

door Frank Stol om 01:05 in RECENSIES
Ghost in the Shell poster
Regie: Rupert Sanders | Cast: Scarlett Johansson (Major), Pilou Asbæk (Batou), Juliette Binoche (Dr. Ouelet), Michael Pitt (Kuze), Takeshi Kitano (Aramaki), Chin Han (Han), e.a. | Speelduur: 106 minuten | Jaar: 2017

In 1995 verscheen de Japanse animeklassieker Ghost in the Shell van regisseur Mamoru Oshii. De film handelt over een toekomst waarin de scheidslijnen tussen mens en machine gevaarlijk aan het vervagen zijn. Menselijke lichaamsdelen die niet meer functioneren kunnen eenvoudigweg worden vervangen door cybernetische onderdelen. Los van de snoeiharde actiescènes dankt de film zijn legendarische status vooral aan de filosofische mijmeringen over identiteit en menselijkheid. Een hele kluif om daar een behapbaar Amerikaans popcornspektakel van te maken, maar regisseur Rupert Sanders slaagt er voor een deel in.

Reeds tijdens het filmproces stonden hordes fans te stampvoeten, omdat de Amerikaanse versie zich zou schuldig maken aan 'whitewashing'. De hoofdrol ging immers niet naar een Japanse, maar naar een Amerikaanse actrice. Die beschuldiging is enigszins dubieus, vooral omdat het hoofdpersonage bestaat uit een mensenbrein dat in een kunstmatig omhulsel is geplaatst. Welke huidskleur dit cybernetische lichaam heeft is dus in wezen niet zo van belang. Het gaat juist om de achterliggende gedachte van deze futuristische fantasie. Toch is de cast een aangename mix geworden van zowel Amerikaanse als Japanse acteurs, waarbij de aanwezigheid van acteerkanon Takeshi Kitano een mooie bijkomstigheid is.

Direct bij aanvang maken we kennis met Major, een jonge vrouw die klaarblijkelijk is verongelukt, maar dankzij robotfabrikant Hanka Robotics dus een nieuw leven is geschonken als cyberorganisme. Omdat zij de eerste geslaagde versie van haar soort is, wordt zij ingezet als superwapen in het Section 9-team. De specialiteit van deze organisatie is het opsporen en doden van hackers en terroristen. In Ghost in the Shell vormt de aanslag op een stel hoge piefen het startschot voor een grootschalige speurtocht naar de dader, maar zoals verwacht blijkt er een luchtje aan de hele zaak te zitten.

Ten opzichte van het origineel is het verhaal voor deze Hollywoodversie sterk versimpeld, wat tot een puntje van kritiek mag worden gerekend. Ditmaal zijn de existentiële vraagstukken slechts verwaterd aanwezig, waardoor de film soms meer wegheeft van een generieke sciencefictionfilm, dan van een Ghost in the Shell-verfilming. Toch is de vraag wat ons menselijk maakt niet helemaal uitgevlakt. In een kleine, maar mooie scène komt het woordeloos aan bod, wanneer een prostituee haar plastic mondkapje afdoet en zij haar verborgen gehouden sproetjes toont. Niet heel diepgravend, maar wel treffend en subtiel.

Op visueel vlak weet regisseur Rupert Sanders veel indruk te maken. Duidelijk is dat hij zich voor zijn toekomststad heeft laten inspireren door de sciencefictionklassieker Blade Runner. Terwijl de camera onder enorme bruggen doorzweeft, krijg je het idee in een soort attractiepark te zijn beland. Van de neonverlichting tot aan de hologramreclames op King Kong-formaat: het is allemaal werkelijk een lust voor het oog. Bovendien worden de beelden ondersteund door de lekkere soundtrack van Clint Mansell en Lorne Balfe, die een aangename dosis cyberpunk in de film pompt.

Aan hoofdrolspeelster Scarlett Johansson de taak om de film te dragen. Hoewel ze in sommige scènes (bewust of onbewust?) een houten Klaas speelt, is het onmiskenbaar dat de actrice hier helemaal op haar plaats is. In zekere zin weet Johansson zelfs een paar van haar eerder gespeelde rollen te verenigen in de vertolking van Major. Zo doet dat vreemde, onnatuurlijke voorkomen vooral denken aan die latente alien uit Under the Skin en is het ouderwetse knokwerk een kolfje naar de hand van personage Black Widow. In Sanders' film bewijst Johansson in elk geval opnieuw dat zij de stoerste actieheldin van dit moment is.

Hoogtepunt van de film is het eindgevecht waarin Major het opneemt tegen een op afstand bestuurbare spinnentank. Opvallend is dat deze actiescène relatief klein van opzet is, zeker naar de maatstaven van de huidige Hollywoodblockbusters, waarbij de schurk altijd complete steden of werelden in de as moet leggen. Hier spitst de werkelijke climax zich toe op de verhouding tussen twee personages en dat is ook weleens aangenaam om te zien. Voor kijkers die de animeklassieker uit 1995 kennen is het allemaal gesneden koek. Maar nieuwkomers in dit sciencefictionuniversum kunnen nog genoeg plezier beleven aan In Ghost in the Shell.

7 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

bramme

Avatar

Ho ho, de soundtrack is niet van Aoki, maar van Clint Mansell.

Klein verschil!

Aoki mixte welde openingstrack van de anime, maar die heb ik tijdens de film niet gehoord.

Master Of Films

Avatar

Op visueel vlak weet regisseur Rupert Sanders veel indruk te maken. Duidelijk is dat hij zich voor zijn toekomststad heeft laten inspireren door de sciencefictionklassieker Blade Runner.
Ja dag. Je geeft Rupert Sanders teveel credit hiervoor. Ik kan nu zelfs de term whitewashing gaan gebruiken. :P

Shirow die de manga van GiTS heeft gemaakt liet zich inspireren door Blade Runner. Logisch dat de anime daar opvolgd (vanwege het bronmateriaal uiteraard). Uiteraard moet Rupert Sanders de inspiratie van Blade Runner voor de live action GiTS in leven houden.

KekeBaas

Avatar

Gisteren ook gezien en ik vond het visueel een pareltje. Ook de actie scenes waren geweldig. Enige punt van kritiek is dat ik nooit het gevoel heb gehad dat de good guys (Section 9) in gevaar zouden komen. Ze leken wel onschendbaar.

Filmfanaatje

Avatar

Staat op mijn lijstje om te gaan kijken.

Ang3l

Avatar

Dit weekend gezien. Tegenvaller. Ben het er wel mee eens dat het voelt als een empty shell zonder ghost. Visueel mooi (al is t gewoon allemaal CGI natuurlijk, wat mij op den duur stoort), maar verder nauwelijks beter dan Lucy. En dat was al een standaard actiefilm.

Scarlet, je keuzes de laatste tijd zijn vrij dubieus.

nooffencetaken

Avatar

Ik heb de film gisteren gezien, grafisch helemaal niet slecht.
Ze laten hier en daar wel wat dingen liggen die de film af zou maken. Het acteer werk van Scarlet is matig, de stad oogt wel heel erg grauw, met alle technologie (agenten in onzichtbare pakken, hologrammen op flats) mar wel koken op gas, muziek is heel vet maar word verkeerd ingezet(punten van Qlimax worden niet benadrukt) Iets beter dan Lucy, en best leuk voor een zondag middag met een pizza op schoot

Printer

Avatar

Film was aardig, maar waar ik mij wel aan stoorde was dat er een paar keer in geknipt was. En niet subtiel.Bijvoorbeeld:Tegen het einde van de film zien we Batou ,Major's knokhulp, op zijn balkon te relaxen met een blikje drank,en zijn hond naast hem. We zien ook dat hij van achteren wordt beslopen. Even later zien we hem in zijn auto rijden. Wat er is gebeurd op zijn balkon daar mogen we naar gissen. Niet erg subtiel,dus.Ze hadden beter die hele scene op het balkon er uit kunnen knippen, dat had de continuïteit op geen enkele manier geschaad.


Bij de kassa(Filmhallen) konden ze mij niet eens vertellen voor welke leeftijd de film geschikt was. Ik kwam er later achter dat dat voor 12 jaar en ouder was. Als ik dat van tevoren had geweten,was ik niet gegaan.

Het zou leuk wezen als de theaters dat even aangeven in de lobby of bij de kassa, maar ik denk dat ze die informatie liever voor zich willen houden,anders komt er niemand.

Ghost in the Shell

acties