Recensie

Wind River (2017)

Bloedstollende misdaadthriller die uitblinkt door sensationeel goed schrijfwerk van regisseur-scenarist Taylor Sheridan.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Frank Stol om 23:17 in RECENSIES
Wind River poster
Regie: Taylor Sheridan | Cast: Jeremy Renner (Cory Lambert), Elizabeth Olsen (Jane Banner), Gil Birmingham (Martin), Graham Greene (Ben), Kelsey Asbille (Natalie), Julia Jones (Wilma), e.a. | Speelduur: 107 minuten | Jaar: 2017

Wind River vormt samen met het eerder verschenen Sicario en Hell or High Water het zogenoemde 'American frontier'-drieluik van scenarist Taylor Sheridan. De gemeenschappelijke deler? Met de scenario's voor deze drie films schetst Sheridan een compromisloos beeld van het hedendaagse Amerika, waarbij zaken als armoede, geweld en een haperend overheidsapparaat aan de orde van de dag zijn. Wederom levert dat een bloedstollende misdaadthriller op.

De plaats delict is het Wind River-indianenreservaat in de Amerikaanse staat Wyoming, een onherbergzaam gebied dat zich kenmerkt door stilte en vooral heel veel sneeuw. Tijdens een rondgang door deze omgeving treft wildjager Cory Lambert het levenloze lichaam van een jong indianenmeisje aan, kilometers verwijderd van de bewoonde wereld. Opvallend is dat het meisje geen schoenen aanheeft en dat ze vlak voor haar dood erg veel bloed heeft opgehoest. Verdachte omstandigheden dus, die vragen om de expertise van een FBI-team.

Hulp arriveert even later in de vorm van de onervaren FBI-agente Jane Banner, die het naargeestige tafereel classificeert als een moord. Samen met Cory Lambert besluit ze de klopjacht op de daders te openen. Hoewel ze met goede bedoelingen aan het (moord)onderzoek begint, schijnt ze zich niet helemaal te realiseren in wat voor wereld ze is terechtgekomen. Gelukkig is er altijd een wereldwijs personage in de buurt, dat niet al te beroerd is om haar de bittere waarheid onder de neus te wrijven: "This isn't a land of back-up, Jane. This is a land of you're on your own."

En daarmee is geen woord gelogen. De autoriteiten hebben nauwelijks oog voor de gruwelijkheden die plaatsvinden in deze uithoek van de Verenigde Staten, wat tot gevolg heeft dat elk slachtoffer maar voor eigen rechter gaat spelen. Voor een misdaadthriller als Wind River is dat een geweldig uitgangspunt, maar ergens is het ook enorm wrang. Want de boodschap die vlak voor de aftiteling op het scherm verschijnt laat geen misverstand bestaan over de realiteit: tot op de dag van vandaag worden inheems-Amerikaanse meisjes bij vermissing niet geregistreerd door de overheid. Die huiveringwekkende kennisgeving voorziet Taylor Sheridans film onverwachts van urgentie en een maatschappelijke relevantie.

Maar ook zonder de inmenging van die rauwe realiteit is Wind River een puike film, die ver boven de middelmaat uitstijgt. Dat komt vooral door het sensationeel goede schrijfwerk. Hoewel het hier een origineel verhaal betreft, bekruipt je regelmatig het gevoel dat je naar de verfilming van een literaire roman aan het kijken bent. Constant staat de psychologische diepgang voorop en niet zozeer de uitwerking van een ingewikkeld moordcomplot. Daarbij zijn de personages geen wandelende clichés, maar mensen van vlees en bloed, die worstelen met complexe emoties omtrent thema's als schuld en verlies.

Bovendien rijmt de duistere en poëtische toon van de dialogen uitstekend met de beelden van het woeste sneeuwlandschap. Net zoals in de westernklassiekers van weleer is de weemoed naar vervlogen tijden alomtegenwoordig. Toch is er tussen alle ellende zo nu en dan een sprankje hoop te bespeuren. Op een vergelijkbare manier als in Hell or High Water worden plotselinge geweldsuitbarstingen keurig afgewisseld met droogkomische momenten, zonder dat de ernst van de situatie geweld wordt aangedaan.

De grootste prestatie is misschien nog wel dat Wind River binnen de beperkte speelduur van honderdenzeven minuten een emotionele dreun weet te verkopen. Sheridan maakt aannemelijk dat het moordonderzoek een verwoestende impact heeft op de levens van de speurneuzen. Desondanks voelt zijn film nergens gehaast of sentimenteel aan. Het is een beetje alsof hij een heel seizoen True Detective in een compressor heeft gestopt, waarna alleen de sterke momenten overeind zijn gebleven. Tel daar het fantastische acteerwerk van Gil Birmingham en Jeremy Renner (in wellicht zijn beste rol tot nu toe) bij op, en je hebt een misdaadthriller die je aan het eind van het jaar op veel toptienlijstjes van filmliefhebbers zal zien terugkeren.

8 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Shifty777

Avatar

Ik kijk erg uit naar deze film, eens kijken waar en wanneer hij in de buurt draait :)

MovieWanker

Avatar

Lijkt me een toppertje, wil ik zeker zien.

Shifty777

Avatar

Heb hem zaterdagavond gezien, vond het een enorm goede film, de beste die ik dit jaar gezien heb! Kan hem zeker aanraden.

tk1989

Avatar

Uitstekende film en weer een topprestatie van Sheridan. Na de laatste twee (in mijn ogen) mindere films van Nolan ben ik inmiddels van mening dat Sheridan, naar Denis Villeneuve, op dit moment de meest talentvolle mensen zijn in het huidige filmlandschap.

Hoe deze film opgebouwd is, het (uiteindelijk trieste) verhaal, de cinematografie (op twee in mijn ogen lelijke shots na) en de uiteindelijke boodschap raakten mij diep. Zeker de tekst aan het einde van de film kwam hard binnen.

Het acteerwerk van voornamelijk Renner & Birmingham is top-notch, Olsen overtuigde mij iets minder.

Of het de beste film van het jaar is laat ik nog even in het midden, omdat ik mother! nog niet helemaal "ontleed" heb ik mijn gedachten, en eerlijkheid gebied mij te zeggen dat ik meer met die film bezig ben als met WInd River, maar dat zegt eerder iets over mother!.

SeanDeNiro

Avatar

Wederom een zeer zwaar overtrokken recensie. De film heeft een spanningsboog van een theelepel in een vaatwasser. Nul dus. Het is een leuke film om een keer op tv te zien. Een 3,5 ster maximaal.
Ik ben al verschillende malen het schip ingegaan door af te gaan op recensies van Filmtotaal. Baby Driver: een nul, Arrival een nul, beide kregen 4 sterren. En dan laat ik de Marvel pulp nog buiten beschouwing, die krijgen standaard 4 sterren.

Master Of Films

Avatar

SeanDeNiro "En dan laat ik de Marvel pulp nog buiten beschouwing, die krijgen standaard 4 sterren."
Ik tel er toch 3, bij deze Marvel films. https://www.filmtotaal.nl/recensie/10290
https://www.filmtotaal.nl/recensie/9592

Wind River

acties