Recensie

Le Fidèle (2017)

Matthias Schoenaerts en Adèle Exarchopoulos zijn geliefden, die worden gedwarsboomd door hun keuzes in het leven.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Michelle Iwema om 00:17 in RECENSIES
Le Fidèle poster
Regie: Michaël R. Roskam | Cast: Matthias Schoenaerts (Gigi Vanoirbeek), Adèle Exarchopoulose (Bibi Delhany), Eddy de Staercke (Freddy Delhany), e.a.| Speelduur: 130 minuten | Jaar: 2017

Michaël R. Roskam zette zich met Rundskop meteen op de kaart als een van de (zo niet dé) beste Belgische filmmakers van dit moment. Na een internationaal uitstapje met opvolger The Drop is hij met zijn derde speelfilm Le Fidèle weer terug op eigen bodem.

1
Centraal staat een liefdesrelatie tegen de achtergrond van het beruchte Belgische gangstermilieu. Als Gino 'Gigi' Vanoirbeek en Bénédicte 'Bibi' Delhany elkaar ontmoeten slaat de vlam al snel over. Zij is racecoureur en hij doet iets met import en export van auto's. Maar Gigi is niet wie hij zegt te zijn. De kijker komt er al snel achter dat hij met zijn bende banken berooft en geldtransporten overvalt. Maar door zijn relatie met Bibi gaat hij twijfelen aan zijn leven als gangster. Hij begrijpt maar al te goed dat zijn 'werk' niet goed te combineren valt met een liefdevolle relatie zonder bang te zijn dat hij de bak in moet. Het is de vraag of hij op tijd is om er nog uit te kunnen stappen.

Matthias Schoenaerts en Adèle Exarchopoulos spelen vol passie en overtuiging de rollen van Gigi en Bibi. Hun liefdesscènes zijn meeslepend en hun chemie spat van het doek. Verwacht echter geen doorsnee romantisch drama. De tedere scènes worden afgewisseld met momenten van bruut geweld en door alles heen voert Roskam de spanning op van naderend onheil.

De eerste driekwart van de film is buitengewoon goed opgebouwd en geloofwaardig. Daarna lijken de scenarioschrijvers (onder wie Roskam zelf) het spoor bijster te zijn geraakt. Ineens verandert de film in een langdradig drama dat tijdssprongen maakt en van de hak op de tak springt. Waar het eerste deel zo mooi geconstrueerd is, wordt de film afgeraffeld en veel te emotioneel. En dat is vreselijk jammer, want Schoenaerts en Exarchopoulos (in haar beste rol sinds La Vie d'Adèle) zijn volledig in hun element en maken een ongelofelijke energie en rauwheid los in hun rollen. Daarnaast blijft de cinematografie prachtig om naar te kijken. Alleen inhoudelijk is men de kluts kwijt en die wordt niet meer gevonden.

Het eindresultaat is dan toch enigszins teleurstellend. Het eerste driekwart raakt je en houdt je op het puntje van je stoel vanwege de spanning. Het laatste deel raakt met elke scène vol nieuwe ontwikkelingen verder verwijdert van het sterke begin. Gelukkig maakt de mooie eindscène met prachtige metaforen weer veel goed, zodat je toch met een tevreden gevoel de film afsluit. Als Roskam de film consistent had weten te houden, dan was dit een instant klassieker van de Lage Landen geworden. Roskam laat eens te meer zien wat hij in huis heeft, maar een evenaring van zijn Rundskop laat nog even op zich wachten.

1 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Nico Duyvenvoorde

Avatar

De film gisteren gezien tijdens het Leids Film Festival. De film is opgedeeld in drie delen. Deel 1, Gigi, gaat goed van start, veel vaart, actie humor en een beetje drama. Deel 2, Bibi, lijkt wel of de makers geen idee meer hadden hoe het verhaal verder moest. Er worden allerlei vreemde zijsprongen gebruikt waarin de film ineens veranderd in een zwaar drama (sorry, geen spoilers, dus ik zeg niet hoe). Deel 3, Ne pas Fleurs (geloof ik), weet weer een beetje de magie van deel 1 terug te vinden.
Het is erg jammer dat de film niet evenwichtig is, een meer uitgedacht script had denk ik een zeer goede film opgeleverd. Dat je blijft kijken is echt te danken aan de acteerprestaties van Adèle Exarchopoulos en Matthias schoenaerts. Beiden dragen de film enorm, en ja, de chemie tussen beiden spat van het doek.

Le Fidèle

acties