Recensie

Zidane: un portrait du 21e siècle (2006)

Een experimentele, abstracte film waarin zeventien camera’s.

door Kaj van Zoelen om 09:46 in RECENSIES
Zidane, un portrait du 21e siècle poster
Regie: Douglas Pardon & Phi Parreno | Cast: Zinedine Zidane | Speelduur: 90 minuten | Jaar: 2006

De titel doet vermoeden dat het hier om een biografische film of soortgelijke documentaire over de Franse stervoetballer Zinedine Zidane gaat, maar niets is minder waar. Zidane: un portrait du 21e siècle is een experiment in lange lens fotografie, dat in zekere zin op een erg aparte manier een portret schetst van Zinedine Zidane. Zeventien camera’s volgden op zaterdag 23 april 2005 tijdens een voetbalwedstrijd tussen Real Madrid en Villareal alléén de bewegingen en gedragingen van Zizou.

Verwacht geen spectaculaire voetbalfilm of iets van dien aard: hoewel Zidane zo nu en dan zijn acties maakt, heeft hij vaker niet dan wel de bal en loopt hij in verschillende tempo’s over het veld zonder eigenlijk veel te doen. Hij zweet, zucht, steunt, kijkt, wandelt, rent en zweet nog een hele hoop meer. Dan weer is zijn hoofd in close-up te zien, dan weer volgt een andere camera hem in medium shots, en regelmatig is hij met zijn hele lichaam in beeld. Af en toe worden de haarscherpe beelden van de zeventien camera’s, die opgenomen zijn onder leiding van cinematograaf Darius Khondji (Delicatessen, Se7en, Panic Room), afgewisseld met onscherpe beelden van de Spaanse televisie.

In de rust worden beelden getoond van gebeurtenissen die zich die dag in de rest van de wereld afspeelden, om het belang van de wedstrijd en Zidane te relativeren, een punt dat in de opening ook al naar voren werd gebracht. Deze beelden worden voorzien van muziek door Mogwai, net zoals dat al eerder in de wedstrijd gebeurde. Dit is zowel een sterk als een zwak punt van de film. De beelden die voorzien zijn van deze muziek krijgen daardoor soms iets hypnotisch en worden daardoor interessanter, maar de afwisseling met het normale stadiongeluid is zeer ergerlijk: net als bij reclames op televisie of schrikeffecten in horrorfilms schiet het volume opeens omhoog (in ieder geval gevoelsmatig).

Desalniettemin zijn sommige aspecten van het geluid zeer interessant, zoals de manier waarop de Fransman zo nu en dan boven alles uit te horen is, iets wat je tijdens een voetbalwedstrijd nooit zo zal horen. Maar dat is vooral qua techniek opmerkelijk. De ondertitels die tegelijk moeten weergeven wat er in zijn hoofd omgaat, zijn dan weer zelden boeiend en lijken soms erg onwaarschijnlijk.

Tijdens de film wordt nooit echt duidelijk hoe de wedstrijd precies verloopt en wat precies de significantie van Zidane binnen het spel is. Of er wel of geen doelpunten vallen en wat de eindscore is, dat laten makers Douglas Pardon & Phi Parreno in het midden. Wat precies de intenties zijn van deze twee videoartiesten met Zidane: un portrait du 21e siècle blijft eveneens onduidelijk. Hetzelfde geldt voor de doelgroep van de film. Alleen mensen die van voetbal houden, nee, die fan zijn van Zinedine Zidane én van experimentele, abstracte cinema, waarbij het vooral draait om het verkennen van technische mogelijkheden, zullen echt uit de voeten kunnen met de vastlegging van Zidanes voetenwerk. Voor iedereen die niet behoort tot deze vermoedelijk extreem kleine categorie, valt er weinig te halen. Zij zullen voornamelijk een over het algemeen saaie film zien, zonder verhaal en waarin vrijwel niets concreets gebeurt.

7 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

eddie1971

Avatar

Waste of time, oftewel verspilling van tijd

Calvani

Avatar

Hee, is dat niet die gast die zo goed kan koppen? :|

Stok

Avatar

Calvani "Hee, is dat niet die gast die zo goed kan koppen? :|"


Klopt. 2x tegen Brazilie in de WK finale van 98.

tukkerstein

Avatar

Stok "Klopt. 2x tegen Brazilie in de WK finale van 98."


Vorige zomer ook nog een keertje.

Nar

Avatar

Nee, voor voetballiefhebbers is dit PERTINENT geen aanrader. Voetballiefhebbers willen, zoals de voetballers het zelf vaak zeggen, 'sprekende voeten zien', overzicht hebben en vanuit 17 verschillende invalshoeken een actie van 1 en dezelfde persoon zien.
Van niks van dit alles valt te genieten. Slechts het bovenlijf van Zidane is vanuit 17 verschillende camerastanden te bewonderen en dan alleen als hij min of meer stil staat of langzaam over het veld slentert. Van die paar weergaloze acties, die hij maakte deze wedstrijd is vrijwel niks te zien.
Een paar zinnetjes verschijnen zo af en toe als een soort van commentaar van Zidane zelf, hetgeen dan doet vermoeden dat er iets aan zit te komen. Niks van dit alles; er wordt niks mee gedaan.

'Zidane' kan alleen maar gewaardeerd worden door kunstliefhebbers die hier de 'kunst' van kunnen inzien (en ik vermoed dat dit er niet zo gek veel zijn). Voor mij is voetbal ook kunst. Daar zag ik bijna NIKS van terug in deze film. Voor mij is de hamvraag voor de producenten van 'Zidane': waarom hebben ze hem gebruikt, als het hen niet om het voetbal ging?
Was het goedkope marketing?
Wat mij betreft hadden ze ook een voetballer van Getafe, Real Vallalodid etc. kunnen gebruiken.

Een film , waarvan ik hoopte dat het een soort van eerbetoon zou zijn aan de meester, is een grote sof van een in mijn ogen stel mislukte kunstenaars. Jammer en hoe paradoxaal het ook mag klinken: de titel dekt de lading niet!

Remy2

Avatar

Overigens heb ik in een andere recensie gelezen dat dit trucje al eens eerder is geflikt. Welliswaar in de jaren '70 maar goed, vernieuwend is het dus niet.

Vrieskist

Avatar

De film is wel met muziek van Mogwai Smiley face Toch klein pluspuntje ;)

Zidane, un portrait du 21e siècle

acties