Recensie

Insidious: The Last Key (2018)

Niet zo beroerd als je van een vierde deel uit een horrorreeks zou verwachten.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Jelle Fastenau om 00:04 in RECENSIES
Insidious: The Last Key poster
Regie: Adam Robitel | Cast: Lin Shaye (Elise Rainer), Leigh Whannell (Specs), Angus Sampson (Tucker), Kirk Acevedo (Steve Garza), Josh Stewart (Gerald Rainer), Caitlin Gerard (Imogen), Spencer Locke (Melissa), Bruce Davison (Christian Rainer) | Speelduur: 103 minuten | Jaar: 2018

In 2010 leverde regisseur James Wan met Insidious een onverwachtse hit af. De geestenfilm omtrent een bezeten jongetje blonk weliswaar niet uit in originaliteit, maar werd dankzij een strakke regie en effectieve timing toch flink angstaanjagend. Sinds Wan de reeks inmiddels verlaten heeft voor andere projecten, wordt echter steeds duidelijker dat de franchise gelijk zijn voornaamste handelsmerk kwijt is. Zonder zijn kenmerkende vakmanschap kan ze zich maar moeilijk onderscheiden van de concurrentie. Gelukkig heeft de serie nog één belangrijke troef in de hand in de vorm van Lin Shaye in haar terugkerende rol van parapsychologe Elise Rainer.

Het is een voor een horrorfranchise op zijn zachtst gezegd opmerkelijke gang van zaken. Zo zal Blumhouse Productions acht jaar geleden immers nooit beoogd hebben om een van hun meest lucratieve filmreeksen te bouwen rondom een bijpersonage dat de pensioenleeftijd al lang en breed gepasseerd heeft. Toch vormt de inmiddels vierenzeventigjarige Shaye een prettig contrast met de schreeuwerige, wulpse tienermeisjes die dit soort films regelmatig bevolken. Sterker nog, het is haar rustige, charismatische aanwezigheid die de boel nog enigszins op de rails weet te houden.

Na het teleurstellende derde deel vormt het nieuwe hoofdstuk The Last Key opnieuw een prequel rondom dr. Elise Rainer. Deze keer krijgt zij een wel erg persoonlijke zaak in haar schoot geworpen: een telefoontje van een man die geteisterd wordt door een plaag aan paranormaal gespuis leidt haar terug naar het huis waar zij opgroeide als kind, waarmee een aantal pijnlijke trauma's weer oprakelen.

Met het gegeven dat we eindelijk wat meer te weten komen over de achtergrond van Shayes personage voelt deze nieuwe prequel in elk geval niet zo enorm overbodig als zijn voorganger. Gelukkig maar, want op filmtechnisch vlak wordt er verder niet veel vooruitgang geboekt. Het scenario verzakt halverwege in een rommeltje dat niet meer lijkt te weten welke kant het op wil, de acteerprestaties van de ondersteunende cast hebben een hoog soapgehalte, en de dialogen en humor zijn regelmatig tenenkrommend. Angus Sampson en Leigh Whannell (tevens de bedenker van de reeks) keren terug als Rainers nerdy hulpjes die de film van een laagje sociaal ongemakkelijke komedie voorzien, die vaak de plank misslaat of op de verkeerde momenten de spanning uit de film haalt.

Dat tekort aan spanning is uiteindelijk de grootste dooddoener. Hoewel nieuwkomend regisseur Adam Robitel sporadisch in de buurt van Wan weet te komen - hoogtepunt is een scène met koffers in een ventilatieschacht die leuk speelt met de verwachtingen van de kijker - is de Insidious-formule onderhand te bekend geworden om nog echt de stuipen op het lijf te kunnen jagen. Het enge is er inmiddels wel af wanneer er voor de zoveelste keer in de geestenwereld getreden wordt, waarmee de finale eigenlijk een grote anticlimax is. Het is veelzeggend voor de serie in zijn geheel, waar de rek nu wel uit is. Hoewel Insidious: The Last Key bij lange na nog niet zo slecht is als je van een nummertje vier uit een horrorreeks zou mogen verwachten, is het maar de vraag hoe lang Lin Shaye de franchise nog op haar schouders zal kunnen dragen.

2 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Fotoroys

Avatar

(mijn review bevat spoilers)
Ik ben een grote fan van de Insidious films en keek erg uit naar het vierde deel. Ik vond de eerste film geweldig, de tweede vond ik ook goed en de derde vond ik prima. Bij deze heb ik mijn twijfels over. Ik was al teleurgesteld vanaf de eerste minuut toen de titel verscheen. Bij elke Insidious film kreeg ik telkens kippenvel als de titel verscheen met de kei harde muziek. EN dat had deze niet!!! De opening van de film is ijzersterk en interessant om in de jeugd/kinderjaren te kijken van elise. Elise, gespeeld door Lin Shaye is gewoon de redder van de film. Ik vond de film niet persé eng. Ik bedoel, jumpscares heeft elke horrorfilm, maar dat maakt het niet eng. Het gaat om de spanning die rondom de jumpscare of een andere scene word gecreeërd. Soms had deze film het wel, maar ook vaak niet. In de trailer kwamen wel veel dingen die niet in de film waren te zien, dus dat vond ik wel jammer. Helaas stelde de demon mij ook teleur. Hij is de opener van alle deuren in the further en dan wordt hij in een klap verslagen tijdens de laatse 'battle' in the further, die ik overigens veel te snel vond gaan. De humor in de film was een beetje flauw, maar op zich wel grappig omdat de twee personages (specs en tucker) ook zo zijn. Ik vind wel erg goed hoe de film een verband heeft met deel 1. In deel 1 zag je dingen die wij als kijker niet zagen en dat krijgen wij nu wel te zien. Het einde vond ik erg sterk wanneer Elise gebeld werd door Lorraine Lambert, die vraagt of ze kan langskomen om haar familie te helpen (van deel 1).
Als ik deze film een cijfer zou geven, zou het een 6/10 zijn. Ik vond hem nog steeds niet slecht, maar had er wel meer van verwacht.

Ik hoop echt dat deze film veel geld op brengt zodat ze een vijfde film maken, een vervolg op deel 2 dan..

Insidious: The Last Key

acties