Recensie

Outlaw King (2018)

Veel grote veldslagen, maar verder een opvallend onopvallende film.

door Jim Pedd om 20:51 in RECENSIES
Outlaw King poster
Regie: David Mackenzie | Cast: Chris Pine (Robert Bruce, Earl of Carrick), Stephen Dillane (King Edward I of England), Rebecca Robin (Queen Margaret of England), Billy Howle (Edward, Prince of Wales), e.a. | Speelduur: 121 minuten | Jaar: 2018

Dankzij Braveheart kennen we allemaal het verhaal van William Wallace. De Schotse opstand tegen de Britse kroon is daardoor erg bekend. Minder bekend is het verhaal van Robert Bruce, die Wallace opvolgde en de oorlog ook daadwerkelijk wist te winnen. Netflix zag er wel brood in en zette David Mackenzie (Hell or High Water) aan het werk.

Outlaw King begint in 1306, tijdens de nasleep van de Schotse poging om het Engelse juk af te werpen. De Schotse adel is bijeengekomen om trouw te zweren aan de Engelse kroon. Het toneel voor die ceremonie is er een van jewelste: de belegering van een kasteel dat zich al overgegeven heeft. Maar de Prince of Wales, Edward II, weigert die overgave te accepteren. Hij moet eerst een punt maken door met een gigantische katapult een steen naar het kasteel te lanceren. Daarna accepteert hij de overgave. De boodschap is duidelijk: met de Engelsen valt niet te spotten.

Maar het vuur van de opstand brandt nog in de harten van de Schotten, want zodra Robert Bruce een van de afgehakte armen van de gruwelijk geëxecuteerde William Wallace ziet, vormt dat aanleiding om zijn eed te verbreken. Robert weet al snel de nodige steun te verwerven en wordt tot koning gekroond. Outlaw King is eigenlijk op zijn best de eerste veldslagen zich aandienen. Regisseur Mackenzie neemt de tijd om iedereen te introduceren en weet nog redelijk geloofwaardig in beeld te brengen hoe Robert de steun van de Schotten krijgt.

Daarna breekt de hel los en bewegen Robert en zijn manschappen van de ene naar de andere veldslag. Ondertussen doet Mackenzie zijn best om te laten zien dat Edward II een echte schurk is. Hij executeert wat mensen op gruwelijke (en expliciet in beeld gebrachte) wijze. En aan het einde van de film staat iedereen nog eens voor een lange veldslag weer tegenover elkaar. Het probleem van de film is daardoor snel duidelijk: zodra Mackenzie de nodige zaken opgezet heeft, ziet hij nauwelijks reden of mogelijkheden meer voor verdieping van de personages. De zorgvuldigheid waarmee die in het begin opgezet zijn, is meteen vergeten en het geheel verwordt tot een reeks scènes die als opvulling voelen voor de volgende veldslag.

Houd je van middeleeuws geweld, dan is deze film een absolute aanrader. Hij is grof, bloederig en expliciet in het tonen van geweld. De veldslagen zijn groots en ogen chaotisch. Maar hoe mooi de veldslagen ook in beeld zijn gebracht, de personages voelen op een gegeven moment aan als flinterdunne transportmiddelen die ons naar een nieuwe veldslag brengen. Daardoor lijkt het alsof acteur Chris Pine op de autopiloot acteert. Dat geldt al helemaal voor Billy Howl als de Prince of Wales, die een prototype schurk speelt zonder ook maar het kleinste beetje diepgang.

Netflix probeert de afgelopen tijd een kwaliteitsslag te maken op filmgebied. Daarvoor biedt het lucratieve deals en krijgen regisseurs alle creatieve vrijheid. Dat leidde bij Outlaw King tot een film die bij zijn wereldpremière zo'n twintig minuten langer was. De kritiek die Mackenzie kreeg was niet mals, maar hij luisterde en schaafde zijn film flink bij. Die is daardoor een stuk gestroomlijnder, maar de vraag rijst of het niet beter is als Netflix zijn regisseurs iets minder creatieve vrijheid geeft en zelf meer de teugels in handen neemt? Wellicht was Outlaw King dan meer dan alleen een spektakelfilm geworden.

6 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Tycho Nestoris

Avatar

Netflix moet zijn regisseurs misschien minder creatieve vrijheid geven? Dat lijkt mij juist een erg onverstandig idee. De visie van deze regisseurs is de reden waarom veel mensen hun films kijken. Netflix die zelf de teugels in handen neemt is het laatste wat we willen. Dan krijg je alleen nog maar ongeïnspireerde rotzooi wat de massa's aan moet spreken.

Trouwens, in de recensie staat dat Edward II de katapult laat lanceren, maar dat was zijn vader, Edward I. Voor de rest een goede recensie.

Master Of Films

Avatar

Mee eens met Tycho Nestoris mbt de creative vrijheid die Netflix geeft. Alfonso Cuarón krijgt niets voor niets heel veel lof met zijn "gewaagde" Roma. Netflix kochte de distributierechten op, omdat ze in hem geloofden. Cuarón overtuigde Netflix zelfs voor een (limited) bioscooprelease nog voor dat Netflix zijn film wereldwijd gaat distribueren. Zal vast iets met Academy Awards te maken voor die overtuiging, maar toch Smiley face

dakai-world

Avatar

Waar ik me op betrap bij Netflix-films is dat ik ze anders waardeer dan de films die ik in de bioscoop bekijk. De gemiddelde Netflix Original-film (ik bagataliseer Netflix hiermee wel) is niet bijster goed. Dat komt voornamelijk omdat Netflix een tijd lang gewoon op zoveel mogelijk producties zijn sticker wilde plakken, ongeacht de kwaliteit. Hierdoor heb ik vaak gehad dat ik de Netflix Original-films nooit in een keer heb afgekeken, wat dus al het grootste verschil is (met de bioscoop-film). Waar je in de bioscoop je mateloos gaat irriteren als een film tegenvalt (in mijn geval schiet ik in de lach op momenten dat de zaal muisstil is, wat me weleens scheve gezichten oplevert), zet je hem op Netflix af om hem een paar dagen later weer verder te kijken.

Als ik uit de bioscoop loop (bij een slechte film), heb ik het gevoel mijn tijd te hebben verspeeld en ga je de discussie aan met je gezelschap. Waardoor je meteen een absoluut oordeel hebt over de film, waardoor je hem (soms) best hard beoordeeld. (zoals in mijn geval bij A Star is Born, die ik onwijs vond tegenvallen en op ongepaste momenten in de lach schoot).

Bij Netflix gaat dat dus anders en daar heb ik me op betrapt bij Outlaw King. Als dit een bioscoopfilm was geweest, had ik hem zeker te weten minder gewaardeerd dan ik dat nu heb gedaan. Ik ben het eens met de recensie. Ik heb de film in twee etappes gekeken. Waarna ik zoiets had van, mwah, hij was te doen.

Waar Netflix over het algemeen vaker last van heeft - zo ook dit filmpje en vooral ook toepasselijk op Netflix-series - is het Netflix syndroom. Ergens na de eerste akte vervalt de pacing in het niet. Het verhaal komt dan te traag op gang en de personages worden amper uitgediept. Het is een totale expositie van het verhaal alsvorens ze de pacing daarna weer oppakken.

Á fin, lang verhaal kort. Er is zeker nog een lange weg te gaan voor Netflix en ze moeten eens meer aandacht gaan besteden hoe men hun producties consumeert. Want ik merk echt een groot verschil tussen mezelf op de bank, of mezelf met popcorn op schoot in een bioscoopzaal.

Ang3l

Avatar

Niets over de veelbesproken leuter van Chris? :D

MattCurlew84

Avatar

Ik vond het aardig vermaak op een luie dag thuis. Ondanks de tijd die genomen werd op de personages te leren kennen voelde ik geen band met ze, ook niet wanneer een dierbare overleed. Prachtige beelden van Schotland trouwens

Outlaw King

acties