Recensie

Cats (2019)

Hopeloos mislukte musicalverfilming is een belediging voor Andrew Lloyd Webber en de sterrencast.

door Arjan Welles om 14:11 in RECENSIES
Cats poster
Regie: Tom Hooper | Cast: Francesca Hayward (Victoria), Idris Elba (Macavity), Judi Dench (Old Deuteronomy), Ian McKellen (Gus the Theatre Cat), Rebel Wilson (Jennyanydots), Jennifer Hudson (Grizabella), Jason Derulo (Rum Tum Tugger), Taylor Swift (Bombalurina), James Corden (Bustopher Jones), Laurie Davidson (Mr. Mistoffelees), e.a.| Speelduur: 110 minuten | Jaar: 2019

Alweer zeven jaar geleden gooide film- en theatermaker Tom Hooper de musicalfilmwereld overhoop met zijn rauwe verfilming van Les Misérables. Zijn aanpak waarbij hij de acteurs live op de set liet zingen en later pas de instrumentatie liet toevoegen viel niet bij iedereen in de smaak, maar gedurfd was het wel. Geen mooizingerij, maar juist op momenten oprechte ruwe werkelijkheid die prachtig aansloot bij de ontberingen en gevoelens van revolutie van de personages. Het leverde Anne Hathaway en haar snottebellen een Oscar op .

Dit keer besloot Hooper een andere klassieker aan te pakken. Bij zijn versie van Cats worden we weer getrakteerd op snottebellen tijdens het bekendste nummer. Met Jennifer Hudsons vertolking van 'Memory' heb je dan ook wel meteen het enige hoogtepuntje van deze musicalverfilming van Andrew Lloyd Webber te pakken. Het nummer komt twee keer voorbij en de aftrap en reprise worden aaneengesmeed door een eindeloze rits videoclips die misbruik maken van de prachtige muziek van Lloyd Webber.

Hooper pakt het namelijk heel anders aan dan met Les Mis. Dit keer geen benadering van de werkelijkheid, maar een iel plot over een stel straatkatten die tijdens een onrustige Londense nacht proberen één van hen uit te verkiezen voor een nieuw kattenleven. En dat losjes gebaseerd op een gedicht van T.S. Eliot. De uitverkorene van een groep die zich de Jellicles noemt laat zich niet zo makkelijk aanwijzen. Vooral de slechterik Macavity lijkt roet in het eten te gooien door mogelijke kandidaten te ontvoeren. Het schuchtere buitenbeentje Grizabella voelt zich ongezien en de voluptueuze Jennyanydots is weer net iets te zeker van haar zaak. Dan is er nog nieuwkomer Victoria die nog niet officieel deel uitmaakt van de groep en dus kan fluiten naar de eer van een nieuw leven.

Hooper heeft bijzondere digitale technieken van stal gehaald om zijn katten (en soms zelfs muizen en kakkerlakken) vorm te geven. De eerste trailer kwam hem op kritiek te staan omdat bekende gezichten nauwelijks nog te herkennen waren door overmatige gezichtsbeharing. Het resultaat ziet er weliswaar verbluffend uit, maar leidt ook enorm af. De staarten en oren van de katten hebben een eigen leven gekregen en je bent je voortdurend af aan het vragen of je de acteurs nog door de digitale make-up heen kunt zien.

Zanger Jason Derulo, hier te zien in een bijrol, klaagde zelfs dat zijn zaak(je), waarvan hij door een inmiddels beruchte Instagram-foto zo hoog opgaf, digitaal was weggepoetst. Ook de overmaatse decorstukken leiden af omdat het overduidelijk is dat we naar een enorme stoel of bol wol zitten te kijken. De katten hebben namelijk zogenaamd het formaat van onze huiskatten, dus alles in hun omgeving is opgeblazen.

Cats zit vol grote namen, maar je kunt het acteurs als Ian McKellen, Idris Elba en Judi Dench simpelweg niet aandoen om in zo'n wanproduct te komen opdraven. Hoofdrolspeelster Francesca Hayward is eigenlijk balletdanseres en dat kan ze ook maar beter blijven. Wat kan die meid dansen! Ze kruipt en krioelt de hele film rond met een verbaasd angstige blik op haar gezicht en haar zangnummers zijn flink door de Auto-Tune gehaald. Dat is vooral spijtig bij het enige nieuwe nummer, dat kan meedingen naar een Oscar. De muziek van dit vroege Lloyd Webber-product is legendarisch maar delft het onderspit door de mislukte digitale trucjes die het omlijsten.

Cats is op elk denkbaar front een mislukte aaneenschakeling van muziekclips. Waar dit bij bijvoorbeeld Chicago prima werkte, is het hier vooral een kwestie van de kwelling uitzitten. Je kunt deze marteling maar beter links laten liggen. Zelf het overmatige gebruik van kattenreferenties in een recensie als deze zijn niet de moeite van het bedenken waard.

10 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Moviemagic

Avatar

Ik wilde eerst de kat uit de boom kijken voor ik hier naartoe zou gaan want ik wilde niet voor de kat zijn viool gaan. Ik voel me dan ook niet als een kat op het spek gebonden na het zien van de trailer. Ik ga geen katjes in het donker knijpen en dus stiekem kijken. Voor mij is het nu kat in het bakkie....ik sla deze over.

Marklar

Avatar

@moviemagic, een catastrophe dus?

Moviemagic

Avatar

^ Ik denk wel dat deze in die categorie valt.

Pronk47

Avatar

Dan luister ik nog liever naar de Cats.

hansiek

Avatar

Volgens mij heeft Arjan Welles de musical Cats nooit in het theater gezien, anders had hij wel wat anders geschreven dan copycat amerikaanse recensies.
Hooper heeft vrij nauwgezet de oorspronkelijke musical gevolgd, alles wat Hooper verweten wordt is ook van toepassing op het orgineel. De eindeloze reeks videoclips is niet minder dan de oorspronkelijke voorstelling, ook daar reprises van verschillende songs.

Ik ben in Londen en Carree naar de musicalvoorstelling geweest en kan dus vergelijken met deze film.

Het verhaal heb ik, toen, beide keren niet kunnen ontdekken. Een reeks liedjes met dans (ballet) op een statisch podium, door als kat verklede acteurs/dansers. Zo heb ik dat indertijd ervaren. Veel meer was eind jaren 80, begin jaren 90 niet mogelijk op een podium. Kijk de youtube filmpjes van Cats er maar op na en vergeet niet de kostuums van toen en nu te vergelijken.

Hooper maakt gebruik van film en dat biedt een ongelimiteerd decor waarmee hij het verhaal veel duidelijker en met meer detail kan vertellen dan ooit op het podium mogelijk was. Zo ook met de toegepaste digitale technieken, was er toen niet.

Ik heb begrepen dat deze film bedoeld is voor jonge vrouwen, dat lijkt mij een foute aanname van de filmmakers. Voor publiek jonger dan pak 'm beet 45 jaar is deze film oude meuk in een nieuw jasje. Als de banden van Ja zuster, nee zuster plotsklaps op zouden duiken zou je er nu niet meer naar willen kijken. Dat moet een verschrikking zijn. Met deze epische musical uit de jaren 80' is dat net zo. Toen een hit, nu een slap verhaal. dat snap ik best.

Maar voor een upgrade van mijn memories aan een musical die je (toendertijd) gezien moest hebben, vind ik deze film veel aantrekkelijker dan de oorspronkelijke podiumuitvoering 30 jaar geleden. Hooper voegt waarde toe met deze film aan mijn herinneringen. Ik ben blij een kaartje er voor gekocht te hebben en misschien ga ik nog wel een keer.

Overigens heb ik de meningen van mijn kinderen gepeild, oudste dochter van 19 vond het een prima film. Zoon van 20 heeft ook genoten (dat is boven mijn verwachtingen) en de jongste dochter van 13 vond 'm leuker dan verwacht.

Mich1983

Avatar

heb de film vandaag gezien , begin was echt saai ,naarmate begon de film wat leuker te worden ,maar de grappigste stukjes wat ze in de trailer laten zien zijn zo kort en net niet op de goede plaats in de film. paar foutjes ontdekt in de film . had echt beter gekunt .editing is super snel gedaan anders was de paar dingen wel opgevallen . ga de film zeker niet meer kijken .

MikeyMo

Avatar

Ik kan niet wachten totdat deze op de streaming services komt. Ben erg benieuwd naar de slechtheid

Ang3l

Avatar

Er zit geen verhaal in Cats. Niet in t bron materiaal, niet in de musical, en dus ook niet in de film. Dus dat is een raar kritiekpunt. Het is niet meer dan een aaneenschakeling van korte voorstel rondjes van katten.

Thiver

Avatar

Tja, er zit ook nauwelijks een verhaal in het boek waarop Where the Wild Things Are is gebaseerd... dus hebben ze dat voor de film gewoon uitgewerkt. Het hoeft niet zo moeilijk te zijn.

acties