Recensie

Along for the Ride [Netflix] (2022)

Een slap verhaal en dialogen uit zelfhulpboeken vormen de ingrediënten van een oninteressant romantisch tussendoortje.

door Jacoline Maes om 15:34 in RECENSIES
Along for the Ride poster
Regie: Sofia Alvarez | Scenario: Sofia Alvarez | Cast: Emma Pasarow (Auden), Belmont Cameli (Eli), Andie MacDowell (Dr. Victoria West), Kate Bosworth (Heidi), Dermot Mulroney (Robert), e.a. | Speelduur: 106 minuten | Jaar: 2022

Along for the Ride is gebaseerd op een van de populaire romantische tienerboeken van Sarah Dessen en geregisseerd door een scriptschrijver van de To All the Boys-trilogie. Het komt dan ook niet als een verrassing dat de film een luchtig tussendoortje is, maar dat is geen excuus voor het extreem zwakke script.

Auden wil zichzelf opnieuw uitvinden en haar saaie leventje omgooien. Dat kan ze het best doen op een plek waar ze niemand kent. Daarom vertrekt ze naar haar vader in Colby om daar in de zomer bij haar stiefmoeder in haar winkel te werken. Onderweg hoopt ze nieuwe vrienden te maken zonder dat haar moeder zich afkeurend uitspreekt over alles wat niet past in haar beeld van een perfecte, intelligente dochter. Daarnaast wil ze de band met haar afwezige vader versterken.

Het maken van nieuwe vrienden lijkt Auden in eerste instantie niet zo te lukken. Ze maakt geen vlekkeloze start door na aankomst te zoenen met het ex-vriendje van een van de meisjes, Maggie, die ook bij haar stiefmoeder werkt. Dus zit ze in de avonden alleen buiten te lezen. Daar komt ze Eli tegen. Uiteraard kunnen de twee het wel met elkaar vinden en Eli leert Auden buiten haar comfortzone te stappen, terwijl hij een traumatische gebeurtenis in zijn verleden probeert te vergeten.

Deze ingrediënten zijn allemaal dusdanig standaard dat het script al ongeïnspireerd overkomt, maar daarnaast is het ook niet overtuigend. De wrijving tussen Auden en Maggie verdwijnt zonder een aantoonbare reden. De vader van Auden, een workaholic die alleen om zichzelf lijkt te geven, is een karikatuur. En wat Auden zelf wil? Aan het eind van de film is dat eigenlijk nog steeds lastig te zeggen.

Dat de film nog enigszins de aandacht vast weet te houden is te danken aan de sympathieke vertolking en leuke uitstraling van hoofdrolspeelster Emma Pasarow. Ook Belmont Cameli doet zijn best als Eli, maar de psychoanalytische dialogen tussen de twee weten zelfs zij op geen enkele manier overtuigend te laten klinken. Wat niet helpt is dat bijna alle personages op een zeker moment een lap tekst moeten voordragen die niet zou misstaan in een zelfhulpboek.

De chemie tussen de hoofdrolspelers weet redelijk te overtuigen, maar alle obstakels die ze tegenkomen halen de flow uit de film. De zijlijntjes over ouders, trauma's en vriendinnen zorgen ervoor dat het interessantste element, de relatie tussen Auden en Eli, ondergesneeuwd raakt.

Along for the Ride is een ondermaatse film met zoals verwacht een soundtrack met wat popliedjes, een paar dramatische, maar ook hartverwarmend bedoelde momenten en twee knappe hoofdrolspelers die verliefd worden. Best bekijkbaar als je even nergens zin in hebt, maar er zijn in dit genre volop titels te vinden die meer smaak aan het bekende recept toevoegen.

Along for the Ride is te zien bij Netflix.

Along for the Ride

acties