Recensie

The Sessions (2012)

Een luchtige, maar oprechte film die zijn onderwerp en personages, mooi ingevuld door John Hawkes en Helen Hunt, serieus neemt.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Bart Snoek om 22:58 in RECENSIES
The Sessions poster
Regie: Ben Lewin | Cast: John Hawkes (Mark O’Brien), Helen Hunt (Cheryl), William H. Macy (priester Brendan), Moon Bloodgood (Vera), Annika Marks (Amanda), W. Earl Brown (Rod), e.a. | Speelduur: 95 minuten | Jaar: 2012

Zoals zoveel mannen denkt Mark O’Brien regelmatig aan seks. Het enige probleem: sinds Mark op zijn achtste polio opliep, ligt hij vanaf zijn nek verlamd op bed. Na de zoveelste verliefdheid die op niets uitloopt, besluit hij op zijn achtendertigste dat het er toch maar eens van moet komen. Hij huurt Cheryl, een zogenaamde sekssurrogaat, in om hem klaar te stomen voor zijn eerste keer. Een verhaal zo markant moet zijn basis wel in de realiteit hebben, en dat is ook zo. The Sessions is gebaseerd op ‘On seeing a sex surrogate’, een autobiografisch artikel van schrijver Mark O’Brien.

Een film over seks met een gehandicapte, het klinkt bijna als een platte komedie. Het mooie aan The Sessions is dan ook dat hij juist die valkuil vermijdt en een eerlijk en oprecht verhaal vertelt over de relaties tussen mensen en de rol die seks daarin speelt. Dat betekent niet dat er niets te lachen valt. Het script is niet bang de dingen bij de naam te noemen, maar houdt met een ontnuchterende humor de zaken luchtig. Die humor gaat nooit ten koste van de kwetsbare personages, maar treft juist doel door de herkenbaarheid van de situaties. Vooral de zenuwen die duidelijk door Marks lichaam gieren als Cheryl naakt naast hem tussen de lakens kruipt, zullen velen bekend voorkomen.

De grote kracht van The Sessions zijn de integere rollen van Hawkes en Hunt. Ook al brengt Hawkes de hele speelduur liggend in een ijzeren long of vastgegespt aan een brancard door, hij weet de aandacht moeiteloos vast te houden. Zijn personage heeft een droge en observerende humor en het is duidelijk dat die hem altijd op de been heeft gehouden. Hawkes maakt van Mark een intelligente en charmante man die het beste van zijn leven probeert te maken en ondanks zijn situatie eigenlijk nooit zielig te vinden is. Als Mark tijdens het verloop van de sessies zijn onzekerheden weet te doorbreken en zijn doel bereikt is dat voor de kijker bijna net zo’n triomfantelijk moment als voor Mark zelf. Tijdens de sessies wordt ook duidelijk dat Mark niet zozeer op zoek is naar seks, maar eigenlijk naar een liefdevolle relatie verlangt, die hij nooit voor zichzelf zag weggelegd.

Als de vrijgevochten Cheryl is Hunt de tegenpool van Hawkes’ Mark. Hunts spel blaakt van het zelfvertrouwen in een rol die tegelijkertijd zorgzaam en kwetsbaar is. Ze is namelijk veelvuldig en van alle kanten naakt in beeld, maar dat wordt nooit - niets ten nadele van Hunt - erotiserend gebracht. Integendeel, haar lichaam wordt zonder opsmuk en zo natuurlijk als het is getoond. Het is een rol met lef die Hunt terecht een Oscarnominatie heeft opgeleverd.

Ondanks alle aandacht voor de personages maakt het script zich er op een aantal punten wat makkelijk vanaf. Zo merkt Cheryl in haar verslagen op dat Marks religieuze bezwaren tegen buitenechtelijke seks de voortgang van de therapie in de weg staan, maar daar is weinig van te merken. De bezwaren die Mark had worden met een kwinkslag van zijn priester – een grappige rol van Macy – aan de kant geschoven. Dat is een wel erg makkelijke uitweg die Macy’s personage reduceert tot een humoristisch klankbord in een priestergewaad. Ook de verhaallijn over de invloed van de sessies met Mark op het privéleven van Cheryl blijft oppervlakkig en lijkt alleen opgezet te zijn om aan het einde wat tranen te trekken. Het zijn echter smetjes op een frisse en oprechte film.

5 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

SunChaser

Avatar

Mooie film, Hawkes was ook al zo goed in everyone we know

Serafijn

Avatar

Macy kiest toch vaak wonderbaarlijke bijrollen in zeer goede films. EIgenlijk kan ik gewoon op IMDB op zijn naam klikken en die films gaan kijken :D (oke, op Jurassic park 3 na, maar die kijk ik dan maar voor Julianne Moore)

Decepticon

Avatar

Mooie recensie, dit lijkt me ook een hele mooie en goede film, zoals in de recensie wordt besproken.
Ik zal hem niet in de bios kijken, maar zeker direct huren, zodra deze op dvd/br uitkomt.
Ondanks Hawkes zijn jonge uitstraling, is de erg goede acteur al 53. Ik zie hem altijd graag in films voorbij komen.

tropical girl

Avatar

Hij was prachtig! Heb John Hawkes hierna voorgoed in mijn hart gesloten als acteur. Ook hulde aan een geweldig naturelle Hunt & de rest van de cast.

B@chelor

Avatar

Hmmm...aparte film. Ik zet 'm op mijn dvd lijstje.

The Sessions

acties