Recensie

Role Models (2008)

Leermomenten of een belangrijke boodschap: een film - en zeker een komedie - kan zonder. De humor in Role Models is echter af en toe onverwacht spontaan.

door Gunnar van Eenige om 22:18 in RECENSIES
Role Models poster
Regie: David Wain | Cast: Paul Rudd (Danny Donahue), Seann William Scott (Wheeler), Christopher Mintz-Plasse (Augie Farks), Bobb'e J. Thompson (Ronnie Shields), Elizabeth Banks (Beth), Jane Lynch (Gayle Sweeny) | Speelduur: 101 minuten | Jaar: 2008

Leermomenten of een belangrijke boodschap; een film - en zeker een komedie - kan zonder. De humor in Role Models is af en toe onverwacht spontaan, maar wanneer de film meer dan grappig probeert te zijn, verlaagt hij zich tot afgezaagde onderwerpen zoals het vinden van jezelf en het waarderen van het leven en elkaar Deze gewichtige zaken komen ook nog eens samen in één groot vreugdevol einde, maar leveren daarmee een minder gedenkwaardig eindproduct op. Toch, een film die puberale grappen gevat weet te brengen, verdient enige lof.

Plaats wat toffe mensen in een niet-toffe omgeving en toon hun reacties voor lachwekkende situaties. Het is een veelgebruikte methode in het komediegenre en de film maakt er dankbaar gebruik van. De personen in kwestie zijn twee frisdrankpromotors, Danny en Wheeler, die na een domme overtreding de gevangenis in dreigen te draaien. Ze kunnen dit echter voorkomen door hun tijd uit te zitten bij een stichting die probleemkinderen aan volwassenen koppelt. Bij wijze van taakstraf moeten de mannen dagelijks het kind vergezellen dat hun is toegewezen.

Zo krijgt Danny een jongen onder zijn hoede die meedoet aan een middeleeuws live action role playing game om zo aan de realiteit te ontsnappen en kampt Wheeler met een grof gebekt kind van gescheiden ouders dat niemand in zijn buurt laat komen. Vanaf dit punt wordt de verhaallijn voorspelbaar en leeft de film alleen op bij de grappige momenten. De serieuze ondertoon in deze komedie - vriendschap tussen de kinderen en de mannen en tussen de mannen onderling - is er eentje die niet echt loskomt, niet boeit en vrij ouderwets aandoet.

Jane Lynch speelt een zeer herkenbare rol van overreflectieve ex-rebel met een verslavingsverleden. Als begeleidster bij het Sturdy Wingscentrum maakt ze iedereen maar al te duidelijk dat ze alles al heeft gedaan in het leven wat God verboden heeft. Ze speelt de twee heren in diverse scènes met gemak van het scherm. De twee acteurs hebben elkaar duidelijk nodig in deze film en profiteren van het feit dat ze allebei hun eigen gevoel voor humor hebben. Sean William Scott, die altijd dezelfde rol lijkt te spelen, doet waar hij goed in is, het spelen van de altijd feestende student. Zijn rol is te vlak om echt betekenis te hebben, maar hij redt de film van al te sentimenteel geneuzel. De film wordt merendeels gedragen door Paul Rudd. De ontwikkeling van zijn cynische rol als carrièreloser vormt de hoofdlijn van de film. Door de opgelegde taakstraf leert hij de dingen in het juiste perspectief te zien, maar het is de vraag of we daar echt op zitten te wachten.

7 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

lykathea

Avatar

Ik vond dit juist dé komedie bij uitstek van de laatste tijd die eens niet teveel wil opleggen, en de spaarse "leermomenten", zoals jij ze noemt, met een knipoog brengt.

Waar Knocked Up door z'n lange speelduur en volledig misplaatste (letterlijk) dramatisch einde, uitging als een kaars, is deze film nergens te langdradig, en speelt het met z'n onderwerpen.

Dat er hier en daar wat misgaat (Scott en Thompson zijn niet echt een geweldig koppel) is dan ook erg jammer, maar uiteindelijk vond ik de film veel genietbaarder dan soortgelijke films.

seppe

Avatar

Vond deze film echt fantastisch en ja ik vond little miss sunshine ook geniaal...

Robkorv

Avatar

Deze vergelijken met Little Miss Sunshine? Waar Little Miss Sunshine niet gedwongen grappig hoeft te zijn omdat er gewoon leuke situaties en dialogen in voor komen.

Doet deze film te veel zijn best om grappig over te komen. De trailer is iig erg leuk, de film werkt niet echt.

seppe

Avatar

Ik trek helemaal geen vergelijking met little miss sunshine...

Steadicam

Avatar

Ik moest ook even nadenken over Seppes reactie, maar ik denk dat hij bedoelt dat hij niet alleen maar puberale komedies kijkt en leuk vindt, maar ook bekend is met 'kwaliteitskomedies' en deze waardeert. Zijn mening over Role Models is dus iets gefundeerder dan die van een dertienjarige snotneus die alleen maar dit soort films kijkt.

Breug

Avatar

Ik dacht eerst dat dat LAIRE gedoe een heel slecht einde zou worden maar ik moet toegeven dat het nog wel grappig gedaan is. Vooral dat de personen die zogenaamd vijand waren, heel relaxed reageerden nadat ze gedood werden. Het liedje aan zijn vriendin was wel weer tenenkrommend.

merijnsa

Avatar

Ik heb me echt heel erg goed vermaakt met deze film. De hele sfeer in de zaal was ook erg goed er werd echt geklapt en geschaterd, wat ik niet heel veel meemaak. De grappen waren op papier eigenlijk niet eens zo heel leuk maar de manier waarop de acteurs de grappen brachten was vaak best meesterlijk.
Ik vond deze film prima in het rijtje Superbad, Knocked Up en
Forgetting Sarah Marshall passenSmiley face

Role Models

acties