Recensie

Knives Out (2019)

Moord in het landhuis met een wervelende cast! Heerlijke hommage aan Agatha Christie en haar moordverhalen.

door Arjan Welles om 00:23 in RECENSIES
Knives Out poster
Regie: Rian Johnson | Cast: Daniel Craig (Benoit Blanc), Chris Evans (Ransom Drysdale), Ana de Armas (Marta Cabrera), Jamie Lee Curtis (Linda Drysdale), Michael Shannon (Walt Thrombley), Don Johnson (Richard Drysdale), Toni Collette (Joni Thrombley), LaKeith Standfield (Lieutenant Elliott), Christopher Plummer (Harlan Thrombley), Katherine Langford (Meg Thrombley), e.a.| Speelduur: 130 minuten | Jaar: 2019

Een ouderwets moordmysterie van Agatha Christie-achtige allure. Dat is wat filmmaker Rian Johnson voorstond toen hij het verhaal en de regie voor Knives Out op zich nam. De regisseur van Brick en The Last Jedi heeft alle standaardelementen van het genre in deze klassieke whodunit gepropt: een immens landhuis, een rijke familie vol intriges, enkel markante personages en natuurlijk de moord van een gezaghebbend man. Zoals een personage gevat opmerkt lijkt het wel een levensecht spelletje Cluedo. Dus: wie heeft Harlan Thrombley met het mes vermoord in de studiekamer?

Succesvol thrillerauteur en multimiljonair Thrombley had voor zijn dood nu juist de familie bij elkaar geroepen om de banden weer wat aan te halen. Want het is haat en nijd binnen de familiegelederen. En met al die ruzies en complotten komen ook gelijk de motieven bovendrijven. Zijn schoondochter drukte geld achterover vanwege de studiekosten van kleindochter Megan die ze dubbel cashte. Schoonzoon Richard ging met medeweten van Thrombley vreemd. Een kleinzoon (die nota bene de voornaam Ransom heeft) werd op zijn beurt onterfd en Thrombleys jongste zoon uit het bedrijf gewerkt. En dan is er nog de Zuid-Amerikaanse verpleegster die misschien wel met medicatie heeft geknoeid.

Eén voor één werkt Johnson de verdachten af. Hij doet dit met een serie ondervragingen met een wel heel bijzondere toeschouwer. Privédetective Benoit Blanc, een fantastisch smeuïge rol van Daniel Craig die door zijn zuidelijke Amerikaanse accent nog het meest klinkt als de broer van Francis Underwood, heeft zijn sporen ruimschoots verdiend in een aantal geruchtmakende zaken. Hij wordt aanvankelijk alleen ingezet als observator, maar maakt steeds op irritante wijze met een druk op een pianotoets zijn aanwezigheid aan de potentiële verdachten kenbaar. Het duurt niet lang of Blanc neemt het moordonderzoek volledig over, al laat hij de rechercheur in de waan dat het niet zo is.

Knives Out is schatplichtig aan het genre dat Christie groot maakte en is dan ook een hommage aan het werk van de uiterst productieve Britse thrillerauteur. Er zijn onderzoeken die uitwezen dat Christie haar plots en zinnen zo opbouwde dat je onmogelijk kunt stoppen met lezen. Deze hypnotiserende werking heeft de thriller van Johnson weliswaar niet, maar hij zit wel vol intrigerende personages die allemaal zo hun redenen hebben om de pater familias uit de weg te ruimen. Zoals het hoort. Het helpt bovendien enorm dat naast Craig bekende koppen als die van Jamie Lee Curtis, Don Johnson, Chris Evans, Michael Shannon, Christopher Plummer en Toni Collette hun opwachting maken.

Het plezier spat ervan af. Dat het nog best een klus is om een moordmysterie in de geest van Christie op te tuigen, bewees de recente Netflix-productie Murder Mystery onlangs nog. Daar deden de makers al het denkbare fout. Johnson giet er een hedendaags sausje over, slaagt hier ruimschoots in, maar verliest zich uiteindelijk wel wat in overdreven gekunstelde ontknopingen en lezingen van de verdachten. Dat een misdaadverhaal nu juist floreert bij een eenvoudig plot bewijst de populariteit van The Mousetrap wel, dat al bijna zeventig jaar op West End speelt. Waar het in complexiteit soms uit de bocht vliegt - met name richting ontknoping - wint het weer aan geweldige oneliners en de schmierende vertolking van Craig die het midden houdt tussen (gespeelde) onverschilligheid en hoogmoedige arrogantie.

Toch is Knives Out, met zijn schitterende decors en camerawerk boven alles een hommage aan het klassiek moordgenre, waarbij niets en niemand is wat het lijkt. Het is een heerlijke puzzel en daarmee een ontsnapping aan de alledaagse sleur. De ensemblecast is een genot om naar te kijken, want het moet heerlijk zijn om op te gaan in de dysfunctionele familiedynamiek op een plaats delict vol geheime hoeken, ruimtes en deurtjes.

4 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Pronk47

Avatar

Wil deze misschien wel misschien zien in de bios,maar ik denk dat ik toch maar wacht dat hij op Netflix verschijnt, na het zien van de trailer moet ik toch nog zeer wennen aan het Amerikaanse accent van Daniel Craig.

Malloy de Beer

Avatar

Ik heb meer van deze film genoten dan ik had verwacht.
Naar mijn mening het beste werk van Rian Johnson.

lucascauwel

Avatar

Ik was bang dat het een "moord op de Oriënt Express" 2.0 was, maar ik heb een pret gehad. Het verhaal is origineel en gebaseerd op een andere visie. leuke film

Jusy

Avatar

Oei, wat viel de film men het plot mij tegen. Ik had duidelijk te hoge verwachtingen. De setting en het plot zijn inderdaad net zo stoffig als een oude Agatha Christie, maar is het daarmee een hommage?. Het verhaal is alles behalve meeslepend. Te traag en geen karakters wekte enige sympathie bij me op (meestal niet heel moeilijk). De moord en schuldige het kon me niets schelen. Het accent van Daniel Craig is irritant.
Na een half uur ben ik in slaap gevallen. Toen ik wakker werd, was me duidelijk dat ik het eerste half uur genoeg gezien om dader(s), plot(s) en twist(s) te doorgronden. Toch trok de film zich toen nog ruim een uur door.
De film grossiert namelijk in aanwijzingen en dweept met overduidelijke valse hints. Het had voor mij wel wat subtieler gemogen (Te veel AC gezien in mijn jeugd??).
Geen ‘hommage’ als het mij vraagt, maar ‘dommage’.
Als je echter kickt op de AC-sfeer, het geduld hebt om een laag tempo te kunnen waarderen, ga dan gerust. Zeker als je na afloop nog even wil doorpuzzelen.

Knives Out

acties