Recensie

Hard Days [Netflix] (2023)

Een Japanse agent zeult wanhopig rond met een lijk, maar of het nou om te lachen of om te huilen is?

in Recensies
Leestijd: 2 min 20 sec
Regie: Michihito Fujii| Scenario: Michihito Fujii, Kenya Hirata, Seong Hun Kim| Cast: Nobi Nakanishi (Yuji Kudo), Gô Ayano (Yazaki), Akira Emoto (Semba), Ryôko Hirosue (Misako Kudo), Hayato Isomura (Oda) e.a. | Speelduur: 118 minuten | Jaar: 2023

Het verhaal van Hard Days begint direct op het dieptepunt van rechercheur Yuji Kudo's leven. Gedurende een nachtelijke rit slaat hij aan de telefoon verdenkingen van fraude van zich af en krijgt hij het nieuws te verwerken dat zijn moeder zojuist overleden is. Zijn illegale getelefoneer achter het stuur wordt abrupt bestraft wanneer hij een onverwachte voetganger schept, met fatale afloop. Hoe hij klungelt met het lijk vormt de ruggengraat van de misdaadthriller, die probeert te balanceren op het dunne lijntje tussen snelle actie en zwarte humor.

Voor bekenden van Aziatische films kan de premisse van Hard Days bekend voorkomen, aangezien de originele Zuid-Koreaanse film A Hard Day uitkwam in 2014. Ondertussen is deze Japanse variant al de vierde internationale adaptatie, met voorgangers uit de Filippijnen en Frankrijk. Hoe sterk het concept van het verhaal is, blijkt pas op het moment dat Kudo de dag na het ongeluk een sms krijgt met de boodschap te zijn ontmaskerd als moordenaar. Verschillende potentiële afzenders dienen zich aan in de film, maar wie nu daadwerkelijk de touwtjes in handen heeft?

Op hoog tempo wisselen in Hard Days verschillende verhaallijnen zich af, die allemaal Kudo belemmeren om zich van het lijk te ontdoen. Op het ene moment worstelt hij met de verkeerspolitie en krijgt hij pepperspray in zijn ogen gespoten, op het andere probeert hij het lichaam via de luchtventilatie van een mortuarium in de kist van zijn moeder te krijgen. Vaker dan eens sneuvelt de logica van het plot om weer een nieuwe wending te geven aan de rampzalige loop der omstandigheden, die de corrupte agent des te wanhopiger maakt en de kijker des te verwarder.

Continu zet de film op het verkeerde been door Kudo van hop naar her te laten rijden, waar hij steeds wordt geconfronteerd met het pad van vernieling dat hij achterlaat. Het komische effect dat hiermee wordt beoogd sneuvelt vaker dan eens door de gevaarlijke tegenstanders, die Kudo om zich heen verzamelt. Hierdoor leidt de combinatie van het klunzige van de komedie en het cynisme van een thriller in deze variant voornamelijk tot een wrang lachje.

Hard Days probeert erg hard om coole thriller te zijn met zijn nachtelijke ritten door de regen en een soundtrack met doordringende bastonen, maar voelt vooral aan als een ongebalanceerd verhaal met buitenproportionele ambities. Te vaak wordt het plot opgeofferd voor makkelijke actie en goedkope humor, zonder een bevlogen stijl als goedmakertje. De acteurs zetten allemaal een overtuigende vertolking neer, maar het spel dat hun personages onderling uitspelen neigt meer naar een onvolledige legpuzzel dan een spannend strategiespel.

Hard Days is te zien bij Netflix.