Recensie

Suncoast [Disney+] (2024)

Onderhoudende, semi-autobiografische film over een tienermeisje dat uit de schaduw wil treden van de terminale ziekte van haar broer.

Auteur: Dirk Sung van Aalsburg
in RECENSIES
Leestijd: 2 min 42 sec
Regie: Laura Chinn| Scenario: Laura Chinn | Cast: Nico Parker (Doris), Laura Linney (Kristine), Woody Harrelson (Paul Warren), Damiella Taylor (Laci), Amarr (Nate), Ella Andersonn (Brittany), Ariel Martin (Megan), e.a. | Speelduur: 109 minuten | Jaar: 2024

Suncoast is de naam van een instelling in Clearwater, Florida waar patiënten hun laatste levensfase doorbrengen. Paul Warren noemt het echter: de executiekamer. Hij is een toegewei christen die elke dag voor het gebouw protesteert tegen het voornemen om een van de bewoners van de voeding te halen. De echtgenoot van deze patiënt wil haar leven laten beëindigen, maar daar zijn de pro-life activisten op de parkeerplaats het natuurlijk niet mee eens. De ethische discussie rond euthanasie vormt de achtergrond voor Suncoast, maar de film gaat vooral over omgaan met de (naderende) dood van een geliefde.

De broer van de zeventienjarige Doris komt in Suncoast terecht. Hij heeft een hersentumor en verkeert in vegetatieve staat. Zijn einde nadert snel. Doris en moeder Kristine hebben Max jarenlang thuis verzorgd. De tienertijd is bijna aan Doris voorbij gegaan zonder dat ze tienerdingen heeft kunnen doen. Zodra zij een keuze voor zichzelf maakt noemt Kristine haar egoïstisch, als ze überhaupt al wordt gezien door haar moeder. In een pijnlijk moment vraagt een hulpverlener aan Kristine of ze nog andere kinderen heeft, waarop deze in eerste instantie 'nee' zegt. Doris maakt gelukkig wel echt contact met Paul die ze elke dag voor Suncoast tegenkomt.

De vader-dochterachtige relatie tussen Paul en Doris vormt een van de pijlers van deze onderhoudende film, die niet helemaal de emotionele hoogten haalt waarop wordt gemikt. Woody Harrelson als Paul en Nico Parker als Doris hebben een goede dynamiek en verzorgen een paar welkome, komische momenten. Hun gesprekken vormen echter niet de hoofdmoot van de film. Het verhaal concentreert zich voornamelijk op de relatie tussen moeder en dochter en Doris' eerste stappen in de wereld van de puberperikelen als ze meer en meer voor zichzelf kiest.

De vrienden die Doris in rap tempo maakt als ze haar huis openstelt voor feestjes (haar moeder overnacht in Suncoast) blijken trouwens niet zo gemeen te zijn als hun Mean Girls-achtige voorkomen doet vermoeden. Suncoast is wat dat betreft net iets minder voorspelbaar dan eerst lijkt. Helaas geldt dat niet voor de andere verhaallijnen, die voornamelijk bestaan uit het afvinken van lang van te voren aangekondigde plotpunten. Niet dat dat echt erg is, je weet natuurlijk wel waar je aan begint als je deze film aanzet.

De acteurs maken de lichte clichés gelukkig prima te verteren. Woody Harrelson speelt de mentorrol op zijn sloffen en hoewel Laura Linney neigt naar overacteren past dat wel bij de weergave van een moeder onder hoogspanning. De talentvolle Nico Parker geeft Doris de gevoeligheid en eigenheid mee die haar een prettige protagonist maken.

Suncoast is het regiedebuut van Laura Chinn, die voornamelijk als actrice (Florida Girls) en scenarist (Grandfathered) bekend is. Chinn schreef ook het semi-autobiografische script voor deze film. Ze groeide op bij haar moeder in Clearwater en haar broer is aan een hersentumor overleden. Chinns eigen ervaringen (inclusief de pro-life demonstraties voor de instelling) maken van Suncoast een redelijk genuanceerde film over afscheid nemen en een tienerleven in de schaduw van de dood.

Suncoast is te zien bij Disney+.