Filmmakers zijn er dol op hun publiek op het verkeerde been te zetten. En anders helpt een geoliede marketingmachine wel een handje. Nog altijd zien veel kijkers liever geen trailers die de hele film al uit de doeken doen. Het visuele opwarmertje voor Kristoffer Borgli's The Drama suggereert dat we, ondanks de aanwezigheid van Zendaya en Robert Pattinson, niet te maken hebben met een geijkte romantische komedie over een aanstaand huwelijk.
Toch zullen velen afgaan op de twee hoofdrolspelers, zonder veel kennis van het plot of Borgli's eerdere werk. Zelfs de poster wekt de indruk van een lichtvoetige romkom. Het bekendste wapenfeit van de Noorse cineast is het surrealistische en satirische Dream Scenario. Van een droomscenario tussen de verloofden Emma en Charlie is echter geen sprake meer wanneer de aanstaande bruid een ingrijpende bekentenis doet.
Welke gedachten of gevoelens zijn zo privé dat je ze niet kunt delen met je naasten? En pleeg je hoogverraad door ze voor je te houden, wetende dat partner en vrienden je anders zouden bekijken als ze ervan afwisten? De sleutelscène in het grotendeels op dialogen geënte The Drama speelt zich af aan de keukentafel, waar een bevriend stel de vraag opwerpt wat het ergste is wat ze ooit hebben gedaan. Emma's antwoord doet alle romantiek in haar hechte relatie verbleken.
De film daagt de kijker uit om die vraag ook aan zichzelf te stellen. De reacties van Emma's omgeving variëren van regelrechte afwijzing tot gerede twijfel. Borgli blijft daarbij iets te lang hangen in het verbale; de ontboezeming hangt al in de lucht, maar wordt vervolgens uitentreuren uitgekauwd. Het wrange drama begint daardoor te slepen. Wanneer hij het roer omgooit, slaat de film door naar extremen, wat resulteert in een uiterst ongemakkelijke apotheose.
Ondanks die plotmatige disbalans werpt The Drama interessante vragen op over de veerkracht van liefdesrelaties en de vraag of partners elkaar ooit volledig kunnen doorgronden. De eerste voorzichtige stappen in de relatie tussen de Amerikaanse Emma en de Britse Charlie zijn wellicht wat obligaat, maar leggen wel de basis: ook hun relatie begint met een leugen, zij het om amoureuze bestwil. Zoals bij veel beginnende koppels presenteren ze vooral de beste versie van zichzelf.
Vooral Zendaya maakt indruk als een jonge vrouw die haar leven op zijn kop zet nadat ze zich heeft laten meeslepen door de ogenschijnlijk onschuldige vraag. Achter haar sympathieke voorkomen schuilt een verborgen tragiek die Borgli net voldoende uitdiept om invoelbaar te maken. De regisseur, tevens scenarist, benadrukt dat Emma een ander mens is geworden, maar haar verleden blijft meedragen. Wanneer dat naar boven komt, ontketent ze een kettingreactie waarvan de gevolgen moeilijk te overzien zijn.
De beste drama's nodigen uit tot nabeschouwing, en dat is bij Borgli's derde speelfilm zeker het geval. The Drama zal het publiek vermoedelijk in twee kampen verdelen, zonder echt te polariseren. Doordat beide standpunten verdedigbaar zijn, ontstaat een aangenaam gelaagde film die complexe thematiek weet te vangen in een meeslepend en wrang verhaal over een jong stel dat wellicht liever zonder die ene vraag was gebleven. 'Ignorance is bliss', zoals de Engelsen zo mooi zeggen.
