Recensie

Lost River (2014)

Ryan Goslings regiedebuut heeft de Nederlandse bioscopen gelukkig toch gehaald. Al is het maar voor even.

Beste filmliefhebber,

Wij zien dat je een adblocker gebruikt. Dit vinden wij jammer, want FILMTOTAAL is dankzij onze advertenties gratis toegankelijk. Graag willen we je vragen een uitzondering te maken voor FILMTOTAAL. Hoe je dat moet doen lees je hier.

M.v.g FT

door Thierry Verhoeven om 23:36 in RECENSIES
Lost River poster
Regie: Ryan Gosling | Cast: Christina Hendricks (Billy), Iain De Caestecker (Bones), Saoirse Ronan (Rat), Ben Mendelsohn (Dave), Matt Smith (Bully), e.a. | Speelduur: 95 minuten | Jaar: 2014

Nadat onlangs het regiedebuut van Russell Crowe uitkwam, is het deze week de beurt aan diens tegenspeler uit het volgend jaar te verschijnen The Nice Guys: Ryan Gosling. Waar Crowes The Water Diviner met enige lof werd onthaald en bij de Australische Oscars zelfs de hoofdprijs mocht delen met The Babadook, had Goslings Lost River het een stuk moeilijker. De film ging bijna een jaar geleden in première op het filmfestival van Cannes en werd daar door de filmpers bijna unaniem neergesabeld. Dat leidde ertoe dat hij elf maanden later in de Verenigde Staten slechts in een beperkt aantal bioscopen werd uitgebracht en tegelijk verscheen als video-on-demand. Dat de film de Nederlandse bioscopen heeft gehaald is dan ook vrij opvallend, al moet wel worden opgemerkt dat hij slechts een week zal draaien. Een spijtige zaak, want hoewel Goslings regiedebuut zijn mankementen heeft, zijn er voldoende kwaliteiten die een kijkbeurt rechtvaardigen.

Het is apart dat Lost River her en der het genre-etiket ‘fantasy’ opgeplakt heeft gekregen, aangezien van bovennatuurlijke verhaalelementen of alternatieve werelden vrijwel geen sprake lijkt. Neemt niet weg dat de film qua sfeer en verhaalstructuur wel wat weg heeft van een sprookje, maar dan wel van het uiterst grimmige soort. Centraal staan de alleenstaande moeder Billy en haar tienerzoon Bones, die woonachtig zijn in het plaatsje Lost River. De precieze locatie hiervan wordt niet gegeven, maar het lijdt geen enkele twijfel dat dit in de regio van Detroit is (waar de film is opgenomen). Net als die plaats is Lost River hard op weg een spookstad te worden. Door het economisch verval zijn veel mensen weggetrokken, waardoor het straatbeeld steeds meer gedomineerd wordt door vervallen huizen en overwoekering. Dergelijk verval trekt wolven aan en zowel moeder als zoon komen daarmee in aanraking.

Om te voorkomen dat ze haar huis verliest, ziet Billy zich gedwongen te gaan werken voor een schimmige bankdirecteur die tevens eigenaar blijkt te zijn van een keten Grand Guignol-achtige nachtclubs. De man in kwestie is een typische schurk die kapitaliseert op de tegenwind die velen in tijden van recessie ervaren. Het runnen van een bank is voor hem echter geen vervulling van de wens om een legitieme zaak te hebben, maar meer een verplichting die hem net dat kleine beetje respectabeler en machtiger maakt. Gaandeweg raakt Billy steeds meer gevangen in zijn web en wordt het moeilijk zijn ongewenste avances te negeren. Bones krijgt het op zijn beurt aan de stok met de minstens zo nare Bully, wiens naam niet bepaald uit de lucht gegrepen is. Hoewel de twee antagonisten geen verwantschap hebben met elkaar, zijn de thematische overeenkomsten duidelijk zichtbaar.

Wanneer acteurs hun regiedebuut maken, ontkomen ze er zelden aan te worden beïnvloed door de regisseurs met wie ze hebben samengewerkt. Gosling vormt daarop geen uitzondering, getuige de vele visuele invloeden van de Deense regisseur Nicholas Winding Refn, in wiens laatste twee films Gosling te zien was. Net als Refn heeft Gosling een goed oog voor kleur en compositie, waardoor de film ook op mindere momenten nog het bekijken waard blijft. De voornaamste inspiratiebron is echter het oeuvre van David Lynch. Personage-uitdieping wordt geofferd voor het creëren van sfeer en het sleutelwoord in alles lijkt vervreemding. Lost River komt dan ook compleet met een vreemd muzikaal intermezzo, een seksueel gefrustreerde sadist en een oude vrouw die in volledige uitdossing en overdadige make-up dag en nacht in volledige stilte aan haar televisie gekluisterd zit, eindeloos kijkend naar de beelden van haar lang verstreken glorietijd.

Gosling gaat echter niet dusdanig hevig op de Lynch-tour dat de film volkomen onbegrijpelijk wordt. Alles blijft redelijk behapbaar, zowel qua plot als speelduur. Helaas geldt dat in iets te grote mate ook voor de personages, die door een gebrek aan uitdieping nauwelijks boven stereotypen uitstijgen, ook al doen de acteurs nog zo hun best. Aan de andere kant is het gezien Goslings recente voorkeur voor zwijgzame rollen ook weer niet heel verrassend dat de door hem geschreven personages met een vergelijkbare geslotenheid door het leven gaan. Lost River zal waarschijnlijk niet voor iedereen zijn weggelegd, maar is vaardig genoeg gemaakt om een kans te geven en doet hopen dat Gosling in de toekomst nog eens op de regiestoel zal plaatsnemen.

6 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Straka

Avatar

Gosling had ook een getalenteerde scriptschrijver hierbij moeten betrekken. Op technisch vlak was de film redelijk in orde, maar het ging nergens over. De film komt hier met een zeer vergevingsgezinde beoordeling weg.

NWRfan

Avatar

Eens! Het was zeker geen onaardig regiedebuut. Ik kijk uit naar zijn volgende film :)

7/10

Straka

Avatar

Maar er valt weinig interessants te ervaren. De geroemde soundtrack klinkt technisch goed, maar werkte niet zo goed. Hierdoor ontstaat het beeld dat deze is gekozen omdat het nu eenmaal het hippe element van dit moment is om een dergelijke soundtrack toe te passen.
Een interessante vergelijking is dat Lynch er bij werd gehaald in de recensie. De films van Lynch zijn vaak geen touw aan vast te knopen, maar er valt niet te ontkennen dat er veel te ervaren is. In Lost River wordt getracht iets vergelijkbaars te behalen, maar het lukt gewoon niet en laat de kijker onverschillig.

Olrik

Avatar

Ik was persoonlijk niet zo onder de indruk van deze film. De film zag er prachtig uit, maar het plot was haast te belachelijk voor woorden. Ik ben een fan van het werk van Lynch, maar om te zeggen dat de twee al veel gemeen hebben vind ik nog veel te vroeg.

NWRfan

Avatar

Straka "Gosling had ook een getalenteerde scriptschrijver hierbij moeten betrekken. Op technisch vlak was de film redelijk in orde, maar het ging nergens over. De film komt hier met een zeer vergevingsgezinde beoordeling weg."

Ik snap wat je bedoelt en ik ben het deels met je eens. Maar de film is een sprookje, en sprookjes gaan uiteindelijk vaak over overleven van een slechterik. Het script had inderdaad veel sterker gekund, maar uiteindelijk volgt het wel de narratieve logica van een sprookje (zowel Bully als Dave worden verslagen). De film was qua beeld en geluid erg sterk (en penetrerend op een goede manier). Sommige shots icm geluid staan me nog steeds bij. Het is misschien eerder een film die je moet ervaren, ipv een film waarin je een verhaal moet volgen.

YOLO

Avatar

NWRfan "Het is misschien eerder een film die je moet ervaren, ipv een film waarin je een verhaal moet volgen."
En dat is jammer. Persoonlijk vind ik het verhaal ook wel belangrijk bij een film.

Lost River

acties