Recensie

Boyhood (2014)

Een van de meest ambitieuze filmprojecten van deze eeuw levert misschien geen onbetwist meesterwerk op, maar wel een erg fijne film met voldoende curiositeitswaarde.

door Thierry Verhoeven om 23:59 in RECENSIES
Boyhood poster
Regie: Richard Linklater | Cast: Ellar Coltrane (Mason Jr.), Patricia Arquette (Olivia), Ethan Hawke (Mason Sr.), Lorelei Linklater (Samantha), Steven Chester Prince (Ted) e.a.| Speelduur: 165 minuten | Jaar: 2014

Wanneer een filmproject ambitieus wordt genoemd, heeft dat meestal betrekking op de schaal. Een enorm budget, een uitgebreide cast, een stevige speelduur of een aanzienlijke hoeveelheid draaidagen; praktisch alle films die als ambitieus worden gelabeld, voldoen aan een of meerdere van deze criteria. Boyhood is zonder twijfel een van de meest ambitieuze films van deze eeuw, maar oogt toch zeer bescheiden. Het budget bedraagt een eenvoudige tweeënhalf miljoen dollar, de centrale cast bestaat uit vier acteurs en het aantal draaidagen is niet meer dan vijftig. Het enige dat opvalt is de speelduur van iets meer dan tweeënhalf uur, maar dat maakt het nog geen Gone with the Wind. Wat Boyhood bijzonder maakt? De film is gemaakt over een periode van niet minder dan twaalf jaar.

Boyhood laat het leven van een jongen genaamd Mason zien van zijn zesde tot en met zijn achttiende. Een typisch coming-of-ageverhaal dus. Maar waar dergelijke films normaal gesproken worden gemaakt met hoofdrollen voor diverse acteurs van verschillende leeftijden, pakte regisseur Richard Linklater het anders aan. Voor de belangrijkste hoofdpersonages (de jongen, zijn twee ouders en zijn zus) werden vier acteurs gecast met wie Linklater ieder jaar steeds een aantal dagen filmde. Dat lijkt misschien niet heel bijzonder, maar in de filmwereld zijn dit soort langetermijninvesteringen hoogst ongebruikelijk. Wat immers als een van de betrokkenen er na een paar jaar de brui aan geeft? Of erger nog: wat als iemand komt te overlijden? Linklater was dan ook zo verstandig om de rol van Masons oudere zus aan zijn eigen dochter te geven en de vaderrol te laten vervullen door Ethan Hawke, met wie hij geregeld samenwerkt.

Mensen op het witte doek zien opgroeien, is niet volkomen nieuw. Denk bijvoorbeeld aan de periode van bijna tien jaar waarin we de ooit jeugdige cast van de Harry Potter-films volwassen zagen worden, of Linklaters eigen Before-trilogie, die met tussenpozen van negen jaar steeds een dag uit het leven van twee mensen liet zien. Echter, nooit eerder zaten we er als publiek zo dicht bovenop als in Boyhood. Voor onze ogen verandert Mason gedurende tweeënhalf uur van een kleine snotneus naar een jongvolwassene met zijn eigen persoonlijkheid en ambities. Het verloop van tijd weet Linklater goed te bewerkstelligen door elke scène stevig in het heden te planten, zonder te vermelden in welk jaar we ons precies bevinden. Die informatie wordt immers perfect gecommuniceerd met muziek, kapsels, kleding, technologie, en zo nu en dan een uitspraak over actuele ontwikkelingen.

Boyhood werkt vooral als een ‘slice of life’ waarin het zien opgroeien van Mason de voornaamste attractie is. Echt drama is er namelijk niet. Zo vangt de film aan op een moment dat Masons ouders al zijn gescheiden en is er in de resterende speelduur vrijwel geen sprake van conflict tussen de twee. Wel zien we hoe beide ouders door de jaren heen een eigen kant uitgroeien en elk hun stempel op de jongen drukken. Het laat mooi zien dat een leven niet louter grote sprongen maakt, maar vooral kleine stapjes maakt. Het gebrek aan een conventioneel narratief breekt de film op een zeker punt toch enigszins op, want voor de lange speelduur kabbelt het allemaal net iets te losjes voort. Neemt niet weg dat Boyhood een zeer fijne film is die lof verdient om zijn ambitieuze aanpak. Een Oscar voor beste regie zou Linklater dan ook niet misstaan.



Lees hier het interview met actrice Patricia Arquette.

6 Reacties

account_circleLog in of registreer om mee te praten.

Ray87

Avatar

Dit lijkt me echt een hele mooi film! Die komt zeker op mijn to watch lijstje. Dit soort "ambitieuze films" zijn echt mijn favoriet. Magnolia vind ik ook zo'n film. Die heb ik op blu-ray gekocht en al minstens 5x gekeken.

Roeltje

Avatar

Dit is de eerste keer dat ik een film eerder heb gezien dan de recensent :D
Het is echt een prachtige film hoor, zien!

Thiver

Avatar

Roeltje "Dit is de eerste keer dat ik een film eerder heb gezien dan de recensent :D"

Hoezo denk je dat?

benjamin

Avatar

Vond het persoonlijk één van de beste films die ik de laatste jaren gezien heb, dus kan niet anders dan hem aanraden...

SJRSVLDT

Avatar

Ieder zijn smaak natuurlijk, maar Boyhood is misschien wel de beste film van het jaar en sommige punten in de recensie die meer als negatief worden ervaren zijn juist de sterkste punten van de film. Het feit dat Linklater 'zomaar' punten uit zijn leven pakte maakt de film juist nóg origineler en daardoor blijft het ook boeien. Geen stomme clichés, maar gewoon het dagelijkse leven. Deze recensie doet de film echt veel tekort, Boyhood verdient meer dan 4 sterren.

SilentF0rce

Avatar

Ik had onderstaande stukje al ergens anders geplaatst, maar aangezien het mijn mening over de film weerspiegeld, hier nog een keer:

Dat je iedereen ouder ziet worden en ziet veranderen is super cool gedaan, maar ze hadden er wat mij betreft veel meer uit kunnen halen.

"Het verhaal", voor zover je het een verhaal kan noemen, was wat mij betreft te saai en ze hadden wat meer moeten doen met het feit dat ze 12 jaar lang hebben gefilmd. Terug verwijzen naar eerdere gebeurtenissen en zo..

Ondanks de lange speelduur hadden ze op sommige gebeurtenissen wat verder in moeten gaan. Bijvoorbeeld die oude dronken man met agressieaanvallen. Uit het niets werd er opeens geskipt naar een hele tijd later, waarna Mason en zijn zus gingen verhuizen naar een vriendin van hun moeder, waar nog helemaal geen aandacht aan was besteed.

Het script kwam op mij wat afgeraffeld over om zo zoveel mogelijk jaren in de film te krijgen en nogmaals, dat is ook erg leuk gedaan omdat je iedereen echt ziet veranderen en ouder ziet worden. Ik had alleen wel graag wat meer diepgang gezien in plaats van steeds wat losse (niet afgeronde) fragmentjes.

Ik vind nog steeds een goede film, maar ik denk niet dat de film eind van het jaar in mijn top 10 staat. Ik geef de film een 7,5.

acties